میر حسین موسوی , رهبر سبزها

سایت رهبر سبزها منعکس کننده اخبار سایت های کلمه , جنبش راه سبز (جرس) , پارلمان نیوز و دیگر سایت های سبز است

بسته شدن مونوريل تهران , عاقبت كار كارشناسي نشده احمدي نژاد در زمان شهردار بودنش آوریل 5, 2010

Filed under: news — HMD @ 3:50 ب.ظ.

الف : طرح مونوريل فلكه دوم صادقيه به فرودگاه كه زمان شهرداري دكتر احمدي نژاد شروع شد و فقط از صادقيه تا مترو ادامه يافت امروز پس از گذشت سالها و صرف هزينه اي هنگفت سرنوشتي جز خراب شدن ندارد و عمليات تخريب آن از سه روز پيش اغاز شده است.

حال سوال اين است اين هزينه ها را اعم از :

1- هزينه ساخت پايه هاي بتوني مونو ريل

2- هزينه هنگفت گود برداري در صادقيه

3- هزينه نگهداري اين ابنيه و تجهيزات

4- هزينه وقت و سوخت تلف شده مردم در ترافيك ناشي از وجود اين پايه ها و قسمت گود برداري شده در منطقه.

5-هزينه تخريب اين ابنيه

را كدام مدير به هموطنان و بيت المال تحميل كرده است؟

پي گيري، معرفي و برخورد با اين سوتدبير با چه كسي است؟

آيا شوراي شهر تهران نبايد يك سخنگو داشته باشد و به افكار عمومي پاسخ دهد كه چرا از ابتدا اين پروژه را تصويب كرد؟ چرا براي اين طرح بودجه تصويب كرد؟ و اگر اين طرح توجيه داشت، چرا اجراي آن متوقف و تخريب شد؟

شفاف نيوز مي نويسد : محمود احمدي نژاد از دوراني كه شهردار تهران شده اصرار دارد كه به اندازه تمام دنيا در تهران منوريل بسازد . اما اين اصرار احمدي نژاد با مخالفت كارشناساني مواجه شده است كه معتقدند منوريل وسيله اي فانتزي است و جوابگوي نياز شهري پر جمعيت مانند تهران نيست .

اين در حالي است كه طي چند روز گذشته پايه هاي منوريل صادقيه براي هميشه از اين منطقه جمع شد تا لااقل اگر منوريلي براي مردم احداث نشد پايه هاي عظيم آن مشكلات ترافيكي مردم را دو چندان نكند .

داستان وعده هاي احمدي نژاد درباره منوريل صادقيه

پروژه ۲ صفحه اي منوريل تهران براي نخستين بار اواخر سال ۸۲ توسط شوراي شهر تهران در دوره دوم و شهرداري احمدي نژاد و با اعتباري معادل ۱۵۰۰ميليارد تومان كليد خورد.

شهرداري تهران به رياست  محمود احمدي نژاد اواخر سال ۸۲ و پس از گذشت ۵ماه از عمر شوراي دوم ، طرحي ۲ صفحه اي براي احداث قطار هوايي به طول ۲۴۰ كيلومتر و با اعتباري بالغ بر ۳۵۰۰ميليارد تومان با مشاركت بخش خصوصي ارائه كرد. اما موفق به جلب موافقت اعضاي شوراي شهر نشد.

با اين حال به دليل تاكيد شهرداري نسبت به اجراي اين طرح، اعضاي شورا پس از بازنگري يك ماهه اين لايحه، طول پروژه را از ۲۴۰ به ۶ كيلومتر كاهش دادند و با احداث آن در مسير صادقيه- اكباتان موافقت كردند.

به اين ترتيب لايحه احداث منوريل در تهران ۱۷ اسفندماه ۸۲ در شوراي شهر تصويب و ۱۰ روز پس از آن كلنگ احداث اين سيستم ريلي در حالي كه گودبرداري آن از قبل انجام شده بود، بر زمين زده و قرار شد اين پروژه ۶ كيلومتري در مدت زمان ۱۷ ماه به بهره برداري برسد.

احمدي نژاد نيز در تاريخ ۲۷ اسنفندماه سال ۸۲ اين پروژه را « هديه نوروزي شهرداري تهران به شهروندان » عنوان كرد و وعده داد كه تا ۱۷ ماه آينده اولين خط منوريل تهران به بهره برداري برسد. بنابراين مطابق وعده احمدي نژاد بايد اين پروژه در مهرماه سال ۸۴ به پايان مي رسيد .

ناگفته نماند كه تصويب لايحه احداث منوريل در دور دوم شوراي شهر تهران در حالي صورت گرفت كه اعضاي شورا در مقابل اقدامات غير قانوني شهرداري نظيرانعقاد قرارداد احداث منوريل قبل از تصويب در شوراي شهر تهران، واگذاري پروژه به پيمانكار و پيش فروش واحدهاي مجتمع تجاري منوريل قبل از آغاز عمليات احداث؛ سكوت كردند.

از سوي ديگر، مسوولان شهرداري در طرح اوليه خود هزينه احداث منوريل را ۲۰ميليارد تومان( به ازاي هر كيلومتر ۳ميليون دلار) عنوان كرده بودند، اما ۷ ماه بعد از آغاز عمليات اجرايي، حميد بهبهاني، معاون حمل ونقل و ترافيك شهرداري تهران (وزير راه و ترابري فعلي) در گزارش عملكرد خود از ميزان پيشرفت پروژه، كل هزينه احداث منوريل ۶ كيلومتري با ۵ ايستگاه و ۱۲ قطار را ۵۲ ميليارد و ۶۰۵ميليون و ۴۲۰هزار تومان عنوان كرد.

از روزي كه احمدي نژاد در زمان كلنگ‌زني پروژه منوريل، اين طرح را “هديه نوروزي” شهرداري به مردم ‏تهران خواند، تا ۱۴ ماه بعد كه احمدي نژاد شهرداي را تحويل معاونش علي سعيدلو داد و رهسپار پاستور شد ،اين طرح كه قرار بود ۱۷ ماهه تكميل ‏شود، بنا به اعلام رسمي رئيس كميسيون عمران شوراي شهر، تنها ۵ درصد پيشرفت فيزيكي داشت. از آن زمان ‏تا امروز هم تنها چيزي كه از منوريل مشاهده مي‌شود، ۱۶ ستون ناقص در منطقه صادقيه تهران است كه قرار ‏بود به فرودگاه مهرآباد متصل شود.‏

حال سوال اين است كه چرا منوريل صادقيه برغم وعده هاي احمدي نژاد مبني بر افتتاح زودهنگام آن هيچگاه به سرانجام نرسيد ؟ اين در حالي است كه احمدي نژاد از ۲۷ اسنفند سال تيرماه سال ۸۴ كه رئيس جمهور شده ، شهردار تهران بوده است و قاعدتاً بايد تا آن زمان حداقل چند ايستگاه به بهره برداري مي رسيد . اما همه مي دانند كه از آنهمه تبليغات و وعده تنها چند ستون مزاحم بتوني براي اهالي محل در صادقه باقي ماند و كلي هم هزينه هاي بي سرانجامي كه از جيب مردم تهران هزينه شد و به قول برخي كارشناسان دود شد و رفت هوا .

اما به هر حال داستان منوريل تهران تنها محدود به دوران شهرداري دكتر احمدي نژاد نبوده است . بلكه از زماني كه وي رئيس دولت شده بازهم اصرار بر اجراي اين طرح دارد.

بهمن ۸۴ نيز سيد مهدي هاشمي از دوستان نزديك احمدي نژاد و رئيس وقت سازمان شهرداري‌هاي كشور گفت: تا سه سال آينده پنج خط ترن هوايي(منوريل) در تهران احداث خواهد شد.

سيد مهدي هاشمي روز شنبه ۲۸ بهمن با اعلام اين خبر گفت كه موضوع احداث قطار هوايي در تهران با هماهنگي شهرداري و شوراي شهر به نتيجه قطعي رسيده است.

اما از سال ۸۵ و زمان تحقق وعده اين مدير دولت احمدي نژاد نيز سه سال مي گذرد و هنور يك متر منوريل براي تهراني ها ساخته نشده است .

خلاصه اينكه در طول اين سالها منوريل هيچ فايده اي براي تهراني ها جز ايجاد محدوديت براي مترو نداشته است . حتي مردم تهران اين را نيز فراموش نمي كنند كه تيزرهاي تبليغاتي گران قيمتي نيز در تير و مرداد سال ۸۶ از صدا و سيما براي احداث منوريل تهران از سوي شوراي عالي ترافيك كشور پخش شد ، كه اين نيز از محل پول نفت مردم مظلوم ايران بود كه بازهم دود شد و رفت هوا .

نتيجه آن تيزرهاي تبليغاتي صدا و سيما نيز اين شد كه احمدي نژاد  در اسفندماه سال ۸۶ در برنامه تلويزيوني خود مجدداً از منوريل دفاع كرد و به مترو حمله كرد . او اظهار داشت : « من به عنوان يك مهندس ساختمان و يك كارشناس سخن ‏مي‌گويم. هيچ مهندس ساختماني در ايران نمي‌گويد كه مترو كم‌هزينه‌تر از قطار هوايي است. اگر هم پيدا شود، بايد ‏ببينيم چه كسي به اين فرد، مدرك مهندسي داده است… در سي سال گذشته در ايران، تنها سي كيلومتر مترو ساخته ‏شده است، سرعت بيش از اين هم امكان ندارد اما قطار هوايي بسيار سريع‌تر ساخته مي‌شود.»

حالا از اين همه وعده در مسندهاي مختلف چند سال گذشته و مردم تهران شاهدند كه پايه هاي منوريل تهران جمع شد و در واقع هزينه هاي صورت گرفته براي اين خط از منوريل دود شد و رفت هوا !

وبلاگ اصولگرا مي نويسد :

پنج شنبه گذشته براي رفتن به بهشت زهرا از مترو استفاده كردم . مسير را از ايستگاه صادقيه آغاز كردم. نكته جالب توجه در خيابان منتهي به ايستگاه ، جمع آوري بقاياي پروژه نيمه كاره منوريل بود. ستونهاي مربوط به منوريل در خيابان وليعصر در حال تخريب و جمع آوري بود .

شهرداري از فرصت تعطيلات نوروزي استفاده كرد و پرونده منوريل را بست. كار پسنديده اي كه بايد زودتر از اينها صورت مي گرفت. زماني با تبليغات كاذب (شايد دروغين) قرار بود منوريل در تهران خودنمايي كند و مشكل ترافيك شهر را بصورت كامل حل كند و چون نگيني  در تهران آينده بدرخشد. اين  طرح در زمان  حاكميت طراحانش  در شهرداري متوقف شد ؛ بعد از آن هم ادامه نيافت و اكنون به پايان راه رسيده است. توقف پروژه منوريل عاقبت يك كار غير كارشناسي است. تاكيد بر انجام كارهاي غيركارشناسي رفتاري است كه احمدي نژاد با خود از شهرداري به دولت برده است. نقطه عطف اين روحيه انحلال سازمان مديريت و برنامه ريزي بود. با اين روحيه  آنچه دولت فعلي براي آيندگان به ارث مي گذارد قابل پيش بيني است.

متاسفانه احمدي نژاد رفتاري لجوجانه دارد . ايشان ثابت كرده بجاي قبول اشتباه و عذر خواهي ، بر كار اشتباه پافشاري مي كند. بعيد نيست كه دوباره بر راه اندازي منوريل اصرار كند و جمع آوري منوريل را تسويه حساب سياسي عنوان نمايد.

با اينحال در پروژه منوريل تهران بيت المال حيف و ميل شده است. يا مجري طرح مقصر است يا آنان كه پروژه را متوقف و جمع آوري كرده اند! قوه قضاييه نبايد از كنار تخريب و به هدر رفتن اموال عمومي به آساني بگذرد.

Advertisements
 

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s