جمعیتی که در روز سه شنبه در برابر ساختمان مجلس شورای اسلامی جمع شده بودند و شعار های رنگارنگی علیه مجلس و رییس مجلس و نمایندگان دادند، دست آخرتهدید کردند که مجلس را به توپ می بندند!

از همین تهدید نمادین آشکارست که سر حقیقی و البته پنهان این جماعت به جایی متصل است که توپ آنجاست!

اتفاقا این دومین بارست که مجلس در ایران به توپ بسته می شود. یک بار لیاخوف روسی به دستور محمد علی شاه مجلس را به توپ بست

لياخوف افسر ارتش روسيه از طرف دربار تزار به ايران اعزام شده بود ؛ در زمان سلطنت محمدعلي شاه فرماندهي بريگاد مركزي قواي قزاق را عهده‌دار شد. لياخوف در مقابل وزير جنگ و هيچ يك از مقامات وقت ايران براي خود مسئوليتي قائل نبود و مستقيماً از پطرزبورگ كسب تكليف مي‌كرد. وي در 22 جمادي‌الاولي سال 1326ق از طرف محمدعلي شاه به سمت فرماندار نظامي تهران منصوب شد و در 23 جمادي‌الاولي به دستور شاه و توصيه «سرگي شابشال» روسي كه در خدمت محمدعلي شاه بود و «گارتويك» وزيرمختار روسيه در ايران، مجلس شوراي ملي را به توپ بست. بر اثر اين واقعه جمعي از نمايندگان مجلس را متفرق ساخت و عده‌اي را كشت و قواي قزاق وارد مجلس شدند و دست به تخريب و غارت زدند و  محمدعلي شاه  از لیاخوف قدرداني کرد.

اکنون صد سال پس از به توپ بستن مجلس و استبداد صغیر محمد علی شاه بار دیگر سخن از به توپ بستن محلس به میان آمده است.

وقتی سه میلیون نفر در ۲۵ خرداد از میدان امام حسین تا میدان آزادی راهپیمایی کردند مقام رهبری فرمودند اردوکشی خیابانی فایده ای ندارد…اما ظاهرا اردو کشی خیابانی دویست سیصد نفر فایده داشت دستگاه قضایی و مجلس در برابر اردوکشان تسلیم شدند.

چگونه است اگر میلیون ها نفر به خیابان بیایند و آرام راهپیمایی کنند اردو کشی خیابانی است ولی اگر چند صد نفر در قم و تهران نهاد مرجعیت و مجلس را هتک کنند، جوانان پر شور انقلابی اند؟

اگر نمایندگان مجلس در برابر هتک مراجع سکوت نمی کردند، اگر اردو کشی خیابانی  و میدانی در قم و در مرقد امام خمینی محکوم می شد، به این زودی نوبت مجلس نمی رسید تا  اینگونه بی اعتبار شود.

بی اعتباری بیشتر، سخن رییس محلس بود که برای همیشه در ذهن تاریخ مجلس و نمایندگان و مردم باقی می ماند. رییس مجلس به جای دفاع از مجلس و حقوق نمایندگان و انحصار قانون گذاری توسط مجلس می گوید:

” این مجلس خامنه ای است”

گمان نمی کنم خود آیه الله خامنه ای هم تا این حد راضی بوده باشند که گفته شود مجلس ایشان ؛ قوه قضاییه که در بست از آن ایشان است . رادیو و تلویزیون هم که مال ایشان است . شورای نگهبان و نیرو های مسلح و امامان جمعه هم که مال ایشانند. تنها مجلس مانده بود که گمان می کردیم از مردم است و مطابق قانون اساسی ایشان هم در برابر قانون با بقیه مردم مساوی هستند.

اگر آن جماعت که توسط سپاه و بسیج سازمان داده شدند،و خودرو های بی شماره نشانه ای بود که آن ها از یک نهاد نظامی دستور می گیرند که برای خود رو هایش خودش شماره می زند یا شماره ها را می کند،سخن رییس مجلس هم به توپ بستن مجلس بود با ادبیاتی دیگر.

و اما… دیری نخواهد گذشت که همین جمعیت و البته بسی بیشتر از این ، در برابرمجلس خبرگان رهبری اجتماع می کنند. همین شعار ها را خواهند داد. همین کیف انگلیسی و این که خبرگان ننگ ما هستند…تا رهبر مورد نظر یک نهاد نظامی بر ملت ایران تحمیل شود…

امروز چهارشنبه آقای کروبی به دیدار مهندس موسوی رفت.  به گزارش سحام نیوز و کلمه این دیدار که در دفتر مهندس موسوی انجام شد، حوادث چند روز گذشته از جمله سفر آقای کروبی به قم و اهانت به ساحت مرجعیت و بیت امام مورد بحث و بررسی قرار گرفت. در ابتدا این دیدار آقای کروبی دلایل سفر به قم و حوادث پیرامون آن را بازگو کردند که مورد تاسف و تاثر آقای مهندس موسوی شد. در این دیدار دو ساعته طرفین بر موارد زیر تاکید کردند:

1. تاکید بر حرمت مرجعیت و جایگاه رفیع آن درجهان تشیع: در این دیدار آقایان کروبی و موسوی بر تاریخ تشیع پس از دوران غیبت صغری و تثبیت نهاد علمای دینی اشاره کردند و مرجعیت شیعه را از مهم ترین ارکان جامعه دانستند که شیعیان قرن ها این جایگاه را محترم شمرده و جسارت به ساحت مرجعیت را به هیچ شخص و یا جریانی اجازه نداده و نخواهد داد. آنان تاکید کردند هیچ دولت و صاحب قدرتی نمی‌تواند با توسل به عده ای قانون گریز ارج و قرب این متولیان شریعت را از دل مومنان بزداید فلذا اهانت و جسارت سازماندهی شده کم نظیر، تحت حمایت بخشی از حاکمیت در ورود غیر قانونی به بیت آیت اله العظمی صانعی و تخریب اموال دفتر ایشان و نیز بیت مرحوم آیت اله العظمی منتظری را محکوم کردند. همچنین اهانت های متعدد برخی از روزنامه های وابسته به قدرت به مراجع بزرگ شیعه و تلاش در جهت تخریب و تضعیف جایگاه مرجعیت را زمینه ساز این حوادث خواندند و با اظهار تاسف از اینکه بعد از حمله وحشیانه به بیوت مراجع و اهانت به نوه دانشمند امام، مقامات قضایی به جای پیگیری قضایی متجاوزان اقدام به پلمپ دفتر مرحوم آیت اله منتظری کردند را  نشان از هماهنگی بین پیاده نظام و برخی از مقامات در جسارت به ساحت مرجعیت دانستند.
2. تضعیف جایگاه مجلس  موجب نگرانی و تاسف است. آقایان کروبی و موسوی مراتب تاسف و نگرانی خود را از  تضعیف  نهاد قانونگذاری که با هجمه و قشون کشی به مجلس به بهانه تصویب مصوبه ای در خصوص وقف اموال دانشگاه آزاد شد، اظهار کردند. آنان همچنین تاکید کردند که مطابق قانون اساسی اعمال قوه مقننه از طریق مجلس شورای اسلامی است و این مجلس در عموم مسایل در حدود مقرر قانون اساسی می‌تواند به وضع قانون مبادرت کند اما عده ای حتی جایگاه این مجلس که شرائط انتخاب شوندگان و انتخاب کنندگان در آن رعایت نگردیده را بر نمی تابند.  در این دیدار طرفین به عدم اجابت به خواست قانونی و مشروع مردم در برگزاری راهپیمایی سکوت اشاره و تصریح کردند که در مقابل عده ای سازمان یافته و در کمال امنیت به هر کس و هر کجا که می خواهند حمله می کنند، لازم است همگان در مقابل این گونه رفتارها که جایگاه نهاد قانونگذاری و اختیار نمایندگان را سلب می کند، موضع بگیرند و به قانون گریزان اجازه ندهند با چنین شیوه هایی مقاصد نامشروع خود را پیش ببرند. آنان همچنین تاکید کردند که اگر توسل به قانون گریزان و متجاوزان به یک قاعده نامبارک تبدیل گردد، دیگر حرمتی برای اشخاص اعم از حقیقی و حقوقی باقی نخواهد ماند و این امر گزینش بردار نخواهد بود. امروز نه تنها مردم و معترضین به تقلب  بلکه بیت امام، مراجع گرانقدر شیعه و حتی مجلس شورای اسلامی هم از اینگونه رفتارهای مذبوحانه در امان نیستند.
3. اظهارات نسنجیده مقامات اجرایی کشور و هزینه های آن بر منافع ملی: سخنان و اظهارات نسنجیده مقامات اجرایی کشور موضوع دیگری بود که در این جلسه مورد بحث و بررسی قرار گرفت. طرفین این اظهارات را نه تنها با فرهنگ غنی و کهن ایران اسلامی در تعارض خواندند بلکه آن را زمینه ساز ورود آسیب های مادی و معنوی به کشور در عرصه های بین المللی و به مخاطره افتادن منافع ملی تلقی کردند.  آقایان موسوی و کروبی ضمن تاکید بر مشکلات اظهار امیدواری کردند که در شرائط خاص فعلی مسئولین با استفاده از نیروهای توانمند حوزه های مختلف به جای ایجاد تشنج در جهت حل مسائل مهم اقتصادی، اجتماعی  و بین المللی کشور اقدام کنند.
4. محکومیت بازداشت های اخیر: در این دیدار روند امنیتی موجود و بازداشت های اخیر بویژه بازداشت تعدادی از دانشجویان نخبه و قابل کشور مورد بحث و بررسی قرار گرفت و طرفین به وضعیت نابسامان بازداشتگاه ها و زندان های کشور که شرائط سختی را بر زندانیان سیاسی کشور تحمیل می کند، اشاره کردند و این روند را مغایر قوانین و مقررات کشور دانستند. موسوی و کروبی همچنین از  مقامات قضایی خواستند که مطابق وظائف ذاتی آن قوه که باید پشتیبان حقوق فردی و اجتماعی و مسئول تحقق بخشیدن به عدالت باشد و در جهت احیای حقوق عامه و گسترش عدل و آزادیهای مشروع قدم بردارد، عمل کند و با تظلم خواهی از زندانیان سیاسی، زمینه آزادی بی قید و شرط آنان را فراهم کند.

۵: تلاش در جهت آگاهی نسبت به حقوق و آزادی های بنیادین بویژه اصناف و گروههای مختلف: در پایان این دیدار طرفین مجددا بر مطالبات به حق جنبش سبز و نقش آگاهی و دانش جامعه نسبت به حقوق مسلم و آزادی های  بنیادین و اساسی تمامی اقشار جامعه اشاره کردند و از تمامی گروه ها بویژه اصناف خواستند در ارتقای  آگاهی لایه های مختلف جامعه نسبت به مطالبات به حق و مشروع خود تلاش نمایند.

رئیس‌جمهور سابق کشورمان با تاکید بر اینکه « امروز بی‌اساس بودن توهمات و نادرستی روش‌های اعمال شده در یکسال اخیر بر هر انسان منصفی آشکار شده است»، نسبت به تاثیرات بسیار منفی ادامه این روش‌ها بر اصل دین و نظام هشدار داد و خواستار باز شدن فضای حاکم و اجازه فعالیت به تشکل‌های سیاسی شد.

۱۴ خرداد امسال نشان داد که حتی به نام امام هم می‌شود با امام مخالفت کرد

حجت الاسلام والمسلمین سید محمد خاتمی در دیدار با اعضای شورای مرکزی حزب جوانان اسلامی گفت:« خیلی خوشحالیم که در پایان ماه خرداد و قلب ماه رجب این دیدار انجام می شود.»وی افزود:« نقشی که خرداد در تاریخ معاصر ما داشته است مهم است  و نیز متاسفانه حوادث تلخی در این ماه به وقوع پیوسته؛ از جمله رحلت حضرت امام و حادثه ۱۵ خرداد و بعد از ان برخورد نامناسبی که با حضور مدنی مردم در عرصه شد.»رئیس‌ بنیاد باران با بیان اینکه «خرداد و این حوادث هم دستاورد های بزرگی داشته است»، اظهار داشت:« بالاخره در رحلت امام دلبستگی مردم به راه وعظمت امام نشان داده شد و ملت روحیه بزرگی پیدا کرد تا راهی را که امام شروع کرده بودند در دفاع و بسط نظامی که حاصل این انقلاب بود یعنی جمهوری اسلامی با همه باری که این کلمه بزرگ دارد و با تعبیری که در بیانات امام و قانون اساسی و خواست مردم بود ادامه دهند.»

وی تصریح کرد:« در۱۴ خرداد امسال هم دیدیم چه حوادث تلخی بوجود آمد و معلوم شد که حتی به نام امام هم می‌شود با امام مخالفت کرد و به نام امام با میراث امام و نمادهای تداوم راه امام مخالفت و اعتراض و جفا کرد، این مساله مساله مهمی است که به نام امام و انقلاب با محتوا و راه و اندیشه امام مبارزه و مخالفت کرد.»رئیس دولت اصلاحات با اشاره به ۲۵ خرداد سال گذشته، یادآور شد:« حضور باشکوه و آرام و ضد خشونت مردم تا اینکه مطالبات خودشان را به مدنی ترین شیوه بیان کنند حادثه ای بود که باز در خرداد رخ داد.»وی تاکید کرد:« با این حضور که می‌توانست نشان دهنده ظرفیت نظام جمهوری اسلامی برای تداوم راه و حرمت نهادن به مردم باشد برخورد بدی شد، که هنوزهم آثار آن را با انبوه زندانیان و آسیب دیدگانی و حتی کسانیکه جانشان را در این عرصه از دست دادند مشاهده می‌کنیم و متاسفانه به جای همدردی با آن‌ها و جبران آن، نمک هم به زخم آنها پاشیده شد.»

آنچه مظلوم است روح جمهوری اسلامی است

سیدمحمدخاتمی ادامه داد:« البته در ۳۰ خرداد هم جریانات تروریست و خشونت گرا اوج خشونت خود را نشان دادند و با دست زدن به کشتار وسیع و تداوم آن از جمله آنچه در ۷ تیر و شهریور همان سال رخ داد مظلومیت جمهوری اسلامی و جنایت دشمنان آن را آشکارتر کرد.»رئیس‌جمهور سابق کشورمان تصریح کرد:« آنچه مظلوم است روح جمهوری اسلامی است که هم با دشمنی های خارجی روبرو است و هم با تنگ نظری نیروهایی که مدعی طرفدار انقلاب هستند و هم با گروه‌هایی که فقط و فقط راهکار را خشونت و توسل به خشونت می دانند، مظلوم مردم بودند که صاحب اصلی انقلاب بودند و هستند.»

وی با بیان اینکه « ما کسانی هستیم که دلمان می‌خواست و می‌خواهد که نظام جمهوری اسلامی قوی، آبرومند و دارای اعتبار باشد»، گفت:« وضعیتی که الان جمهوری اسلامی از نظر مدیریت و موقعیتی که در جهان دارد وضعیت مطلوبی نیست.»رئیس موسسه بین‌المللی گفتگوی فرهنگ‌ها و تمدن‌ها ادامه داد:« دغدغه خاطر خیلی از کسانی که دلبسته به انقلاب هستند وضعیت کنونی است که در آن قرار داریم، آن‌ها اگر هم وقتی صحبتی از تغییر می کردند؛ مراد تغییر آن چیزی بود که ما معتقدیم با معیارهای انقلاب و اسلام سازگار نبود و نیست و هدف آن بوده است اینکه وضعیت طوری باشد که متناسب با آن ارزشها و تامین نیازهای واقعی مادی و معنوی مردم باشد.»خاتمی افزود:« این دقیقا به معنی دلبستگی به انقلاب و نظام جمهوری اسلامی است و قرار داشتن در کنار مردمی که صاحب اصلی انقلاب هستند.»

پیامبر آمد تا بار  حاکمیت بیداد و ستم را از دوش مردم بردارد

رئیس بنیاد باران همچنین به بیان فضائل ماه مبارک رجب پرداخت و گفت:« ماه رجب نیز ماه بزرگی به لحاظ جایگاه آن و زمینه‌ها و ظرفیت‌هایی که برای ساختن خود و طی طریق به سوی کمال در آن  وجود دارد، است.»وی با اشاره به تولد حضرت امیرالمومنین (ع) و مبعث پیامبر اکرم (ص) در این ماه آن‌ها را دو حادثه بزرگی است که در این ماه رخ داده است.رئیس‌جمهور سابق کشورمان یادآور شد:« در این ماه پیامبری آمد تا بارهای سنگین وابستگی و بیگانگی از خود و هوی و هوس حاکمیت بیداد و ستم را از دوش مردم بردارد.»وی ادامه داد:« بعثت بروز و ظهور حرکتی بود که از صدر وجود انسانیت در تاریخ بوده و در بعثت پیامبر به اوج خود رسید و این بعثت رستاخیزی است تا جامعه بشری به مرحله کمال برسد، یعنی کمالی که در وجود مبارک حضرت رسول الله بود در بعثت پیامبر به کل جامعه بشری تزریق شد و راه را نشان داد که همه جامعه بشری به آن سو برود.»

امام وقتی جمهوری اسلامی را مطرح کردند گفتند جمهوری  همان است که در دنیاست

خاتمی همچنین گفت:« در بینش همه ادیان الهی به خصوص اسلام و بالاخص تشیع دوران طلائی تاریخ در آینده است و نه در گذشته و آن مرحله‌ای است که عدل و انسانیت بر جامعه بشری حکومت پیدا کند و بینش درست، حق گرایی، انسان‌گرایی و طبعا در محور همه اینها خداگرایی در اوج خودش تجلی یابد و انسانها در موقعیتی قرار گیرند که همه نیازهای مادی و معنوی خودشان را با حفظ شخصیت و کرامت خودشان برآورده کنند.»

رئیس بنیاد باران تصریح کرد:« امیرالمومنین (ع)هم نماینده ونماد آن شخصیتی بود که می‌بایست باشد و نیز به عنوان کسی که بعد از پیامبر حکومت مطلوب خدا و رسول خدا در وجود مبارک او تجلی پیدا می کند، حکومت کمتر از ۵ سال حضرت علی(ع) دوران درخشانی بود که حجت را بر همه بشریت تمام کرد که چگونه می‌توان زمینه‌ای فراهم آورد برای رشد و ارتقای همه انسانها.»وی تاکید کرد:« از افتخارات ما این بود که می‌گفتیم شیوه‌ای که می‌خواهیم پیاده کنیم شیوه‌ای است که در حکومت و زندگی حضرت علی تجربه شد.»رئیس جمهور سابق کشورمان افزود:«امام وقتی جمهوری اسلامی را مطرح کردند جمهوری را گفتند همان است که در دنیاست، یعنی محور و مدار مردمند میزان رای مردم است، ارکان حکومت از بالاترین تا پایین‌ترین مستقیم یا غیر مستقیم وابسته به رای  و انتخاب مردم هستند،  بطور کلی رضایت مردم شرط اصلی حکومتی است که مورد توجه است.جمهوری، دموکراسی و مردم سالاری که در دنیا مطرح است، تفکیک قوا، اینکه قدرت در مقابل مردم مسئول باشد، قدرت را مردم روی کار بیاورند، قدرت را مردم بتوانند بدون توسل به زور جا به جا کنند و اینکه قدرت باید پاسخگو باشد  نسبت به آنچه از سوی مردم بدست او داده شده است.»وی یادآور شد:« به طور خاص تکیه‌ای که در انقلاب شد و امام فرمود این بود که ما دلمان می‌خواهد نمونه حکومتی که علی بن ابیطالب داشت پیاده شود.»

خاتمی با طرح این سئوال که «علی(ع) چگونه حکومت می‌کرد؟»، گفت:« بنده فقط می‌خواهم روی رفتار امیرالمومنین با مخالفانش صحبت بکنم.امام علی(ع) به نظر ما شیعیان، انسانی بود که شخصیت او برای حکومت اسلامی و شایستگی او برای ولایت جامعه از طرف خدا مورد تایید قرار گرفته بود.اما اینکه چگونه روی کار می‌آید و چگونه کار را انجام می‌دهد خیلی درس بزرگی است.»

اگر رضایت مردم نباشد حتی امیرالمومنین حکومتش را بر مردم تحمیل نمی‌کند

رئیس دولت اصلاحات تصریح کرد:« هیچ‌گاه به ذهن حضرت علی نیامد که اگر بتواند امکاناتی به دست آورد، بدون توجه به خواست و مطالبه مردم حکومت کند و این یعنی تا رضایت مردم نباشد تا مردم نخواهند حتی امیرالمومنین، انسان معصوم و شایسته‌ای که از طرف خدا مورد تایید است حکومتش را بر مردم تحمیل نمی‌کند. در واقع فعلیت حکومت مورد تایید الهی مبتنی بر رضایت مردم است که امام علی (ع)هم در بیان و هم عمل آن رانشان داد.»وی افزود:« امیرالمومنین(ع) وقتی هم که با خواست مردم روی کار آمدند نحوه تعاملشان با مردم و جامعه تعاملی عجیب بود، مساله عدل و داد و طرفداری از محرومان و سایر موارد؛ روش علی این بود که به نفع مردم و آنچه خواست خدا و جامعه، حرمت و شخصیت مردم بود آن را به کار می برد و قاطعانه عمل می‌کرد و به همین دلیل هم خیلی از افراد را از دست داد.»رئیس بنیاد باران ادامه داد:« اما رفتار علی(ع) چگونه بود؟ برای او خیلی مهم بود و می‌دانست و پذیرفته بود که جامعه بدون مخالف نمی‌شود. نحوه تعامل او با مخالفین چگونه بود؟ همین طلحه و زبیر را در نظر بگیرید اینها شخصیت‌های بسیار برجسته بودند ولی نتوانستند عدل امیرالومنین را تحمل کنند و اولین کسانیکه نقض بیعت کردند همین‌ها بودند.چون دیدند علی تامین کننده خواست‌های آنها نبود او  خدا و مطالبات مردم را در نظر دارد و از علی جدا شدند.»وی تاکید کرد:« با این حال علی(ع) ابدا با آنها برخورد نکرد، آن‌ها را آزاد آزاد گذاشت، حتی به کسانیکه می‌خواستند برخورد کنند و می‌گفتند آن‌ها فتنه به پا می‌کنند می‌فرمود آنها آزادند و نمی‌خواهند حکومت ما را قبول کنند ولی دست به شمشیر نبرده‌اند آنها را رها کنید.»رئیس‌جمهور سابق کشورمان ادامه داد:« بعد هم جنگ جمل درست شد، امیرالمومنین چقدر تلاش کرد جنگی رخ ندهد؛ خونی ریخته نشود.این طور نبود به محض اینکه کسانی مخالفت با علی ابن ابیطالب کرد با آنها برخورد کند.خیر مقاومت کرد و دیدید که جنگ را هم آنها شروع کردند.علی در مقابل جنگی که شروع شد مقاومت کرد یا مثلا در مقابل خوارج تا وقتی آنها دست به شمشیر نشدند امیرالمونین سهم آنها را از بیت المال قطع نکرد.»وی افزود:« وقتی خوارج دست به شمشیر بردند، آشوب کردند و سلاح به دست گرفتند علی هم برای دفاع از امنیت جامعه و حقیقتی که داشت مقابله به مثل کرد اما در جنگ نهروان روزهای متمادی اقدام به جنگ نکرد و تمام تلاشش این بود که بیایید گفت‌و‌گو کنید و شمشیرها را زمین بگذارید.»سیدمحمد خاتمی تاکید کرد:« امام علی(ع) هرگز به محض اینکه کسی مخالفتی با ایشان می‌کرد حتی مخالف‌ های تند و اعتراض و تخطئه؛(اتفاقا حضرت توصیه به انتقاد می کردند) با آنها نمی‌جنگید.»وی یادآور شد:« انتقاد بلکه تخطئه موهبتی الهی است، مردم حق دارند اعتراض کنند و حرف بزنند.البته هیچ حکومتی آشوب و دست بردن به سلاح را نمی‌پذیرد.»

برانداز کیست؟

رئیس جمهور سابق کشورمان در ادامه سخنانش گفت:« بسیار بد است وقتی مردم بخواهند از حقوقشان دفاع کنند حتی کسانیکه دلشان برای انقلاب می‌سوزد بیاییم برای توجیه برخورد با آن‌ها بگوییم آن‌ها براندازند، برانداز یعنی کسی که دست به سلاح می‌برد و بخواهد تشکیلات را از بین ببرد نه کسی که معتقد است حقی دارد و اعتراضی می‌کند و اتفاقا اعتراض آن هم بصورت مدنی است و در مسیر انقلاب.»وی تاکید کرد:«اگر کسی گفت برداشت من از قانون اساسی این است و دارد نقض می‌شود و باید درست پیاده شود این تحکیم کننده نظام است، اگر بگوید بعضی روش‌هایی که وجود دارد خلاف ضوابط قانون اساسی و ضوابطی است که امام گفتند او دلبسته به  نظام است.»

متاسفاته فحش، دروغ و تهمت به یاران امام رایج شده است

وقتی رسانه ملی مسایل نادرست را یک طرفه مطرح می کند این فاجعه است

رئیس‌جمهور سابق کشورمان ادامه داد:« متاسفانه امروز فحش، دروغ و تهمت به کسانیکه حتی قبل از اینکه امام راحل در عرصه بیایند از ارادتمندان امام بودند و بعد هم از پیروزی انقلاب هم از ارکان و چهره‌های انقلاب بودند رایج شده و متهم به انواع اتهامات می‌شوند و نمی‌توانند از خودشان دفاع کنند.»وی تاکید کرد:« وقتی در رسانه ملی دائما مسائلی نادرست یک طرفه مطرح می‌شود (اگر درست هم باشد ناسزا گویی و تخریب کار غلطی است) فاجعه است.»

جلوگیری از احزاب و تشکل‌ها زمینه ساز پیدایش جریان‌های مشکل آفرین

خاتمی افزود:« این شیوه با توجه به اینکه امواج  اطلاع‌رسانی قابل مهار نیست سب ب خواهد شد که در طرف مقابل، کار به دست کسانی بیافتد که اصل نظام و انقلاب را قبول ندارند و در این میان این نظام و مردم هستند که لطمه می‌بینند.»وی با بیان اینکه « باید از تشکل‌هایی که خواستارپیشرفت کشور، سربلندی مملکت و نشان دادن چهره زیبا از اسلام و انقلاب هستند استقبال کرد نه اینکه آنها را محدود کنیم»، هشدار داد:« وقتی آزادی نباشد گروههای مخفی و تروریستی پدید می‌آید. اتفاقا نظام با نشاط و نظامی که به مردم اعتماد دارد فضا را باز می‌کند تا بصورت اشکار و با اساسنامه و مرامنامه گروه‌هایی که نمایندگی از بخش‌های مختلف می‌کنند بیایند و بحث و گفت‌و‌گو ونقد کنند.»

رئیس‌جمهور سابق کشورمان تصریح کرد:« جلوگیری از احزاب و تشکل‌ها اولا بزرگترین ضربه به مردم سالاری است. ثانیا وقتی آزادی‌های مشروع آن‌ها سلب شد زمینه پیدایش جریان‌های مشکل آفرین پدید خواهد آمد. تشکل‌ها نباید دکور و بلکه باید آزاد باشند بتوانند حرف بزنند و انتقاد کنند اگر هم مشکلی پیش آمد طبق مقررات با آنها برخورد شود.»وی با بیان اینکه «ما می‌خواهیم مردم حاکم بر سرنوشتشان باشند یعنی باید در انتخابات آزاد و سالم شرکت کنند؛ شرط آن هم آزادی احزاب و بیان است، نشریات آزادانه در چارچوب قانون فعالیت کنند و البته تفسیرهای دل به خواهی از قانون نشود.»

برخی جریانات را خودسر نمی دانم

خاتمی همچنین اظهار داشت:« طبق قانون اساسی برگزاری راهپیمایی بدون حمل سلاح نیاز به مجوز ندارد، اگر خلاف قانون عمل شد طبق قانون با آنها رفتار شود در حالیکه امروز شاهد حضور و فعالیت‌های جریانات موسوم به خودسری هستیم که البته من اینها را خودسر نمی‌دانم چون اینها با امنیت کامل هر کاری بخواهند خلاف ضوابط قانونی و شرعی انجام می‌دهند؛ با تجهیزات و لوازمی می‌آیند که در اختیار افراد عادی نیست و مصونیت هم دارند.»

هیاهویی از اساس باطل…

رئیس دولت اصلاحات تصریح کرد:« فکر می‌کنم امروز بعد از هزینه‌های زیادی که دراین یکسال همه و بخصوص نظام ما داد باید به این نتیجه رسیده باشیم که هیاهویی که شد و هنوزهم می شود تاجریانات دلسوزدرون نظام راکه پشتوانه مردمی بزرگی هم دارند براندازمعرفی شوند هیاهو برای هیچ و از اساس باطل است.»

دشمن اصلی را فراموش کردیم و دشمن تراشی کردیم

وی تاکید کرد:« نمی شود بی حساب آنها راخس و خاشاک و مشتی اغتشاش‌گر نامید. البته من دشمنی و توطئه علیه نظام و مردم را انکار نمی‌کنم ولی چرا باید چهره‌هائی که انتقاد و اعتراض دارند به این همه اتهامات متهم شوند و بعد هم برای این توهم و توجیه رفتارها، تحلیل ها و توجیه رفتارها تحلیل ها و توجیهات عجیب و غریب تراشیده می شود.اینها غلط است و فکر می‌کنیم امروز بی‌اساس بودن این توهم و نادرستی روش‌های اعمال شده بر اساس آن بر هر انسان منصفی آشکار شده باشد.»خاتمی با اینکه « حتی تا حدودی دشمن اصلی را فراموش کردیم و دشمن تراشی کردیم»، گفت:« کسانیکه خواستار اجرای کل قانون اساسی هستند دوست جامعه هستند، اگر این تفکر و ذهنیت نادرست عوض شد و از بین رفت که اصلا مساله براندازی و از بین بردن نظام نیست همه می‌خواهند این نظام قوی باشد بگذاریم آزادی‌های مشروع در قانون اساسی باشد و مردم داور قضیه خواهند بود خیلی از مسائل عوض خواهد شد.»

کسانی  که اتهام  می‌زنند  خود بیشترین ضربه را به نظام وارد می‌کنند

وی تصریح کرد:« باید بسیاری از این نیروهای خوب که یا بازداشت و یا تحت تعقیب هستند به صحنه بیایند، احزاب و گروه‌ها فعالیت قانونی خود را از سر بگیرند؛ ما هیچ‌گاه نمی‌خواهیم در مقابل نظام قرار بگیریم گرچه با کمال بی‌انصافی متهم به همه اتهامات می‌شویم و کسانی این اتهامات را می‌زنند که خود بیشترین ضربه را به نظام وارد می‌کنند.»

اصلاحات یعنی…

رئیس دولت اصلاحات افزود:« اصلاحات یعنی ما نظام، انقلاب و قانون اساسی را قبول داریم، ولی اشکالاتی در سیاست‌ها و روش‌ها هست که باید با همین معیارها اصلاح شود، ایا درست است اصلاحات را طوری جلوه دهند که پدیده براندازی در کشور بوده است؟خیر انهایی که نظام را بد تعریف می کنند چهره امام را بد نشان می دهند قانون اساسی را به سادگی زیر پا می‌گذارند یا بصورت ناقص بر بخش هایی از آن تکیه و سخن‌های دیگر را فراموش می‌کنند آنها لطمه به نظام می زنند.»

روند ها اصلاح شود بحران ها از بین می رود

سیدمحمد خاتمی تاکید کرد:« ما اهل تعاملیم منتهی تعاملی که دقیقا از خواست و مطالبات مردم دفاع کند. مردم ما بیش از صد سال است آزادی و استقلال و پیشرفت برای کشور می‌خواهند.البته اکثریت انها متدینین خوبی هستند و به همین دلیل هم جمهوری اسلامی را پدید آورند و مستقر کردند.»وی ادامه داد:«همه باید در ذهنیت و دیدگاه غلطی که مبتنی بر یک سلسله توهمات و سندسازی است تامل کنیم و بگوییم که نادرست است، باید روندها را اصلاح کرد اگر چنین شد اساس شکل‌دهنده بحران از بین خواهد رفت، از فضای امنیتی خارج خواهیم شد و فضا آزاد خواهد شد، باید کاستی ها و جفاهای  گذشته را جبران کرد درعین حال معتقدم مردم بزرگوارند و واقع‌بین که حتی اگر بنا باشد این فضا در آینده ادامه پیدا نکند مردم از حق خودشان می‌گذرند.»

رئیس دولت اصلاحات تصریح کرد:« جبران پیشکش، این مسائل تداوم پیدا نکند، آن وقت دلها به هم نزدیک خواهد شد و به انتقاد صحیح از وضعیت کشور در ابعاد مختلف پرداخته خواهد شد و خدمت به مردم و کشور و انقلاب فراگیر می شود.»

اگر ما بد عمل کردیم چرا باید تاوان آن را دین بدهد

وی با تاکید بر اینکه « آزادی یعنی  مخالف بتواند دربرابر آنجایی که قدرت و اختیارات است حرف بزند»، اظهار داشت:« مرز هم براندازی است؛ براندازی هم دست بردن به سلاح و ایجاد سازماندهی برای سرنگون کردن نظام است.خلاف اینها ساختگی است.»رئیس‌جمهور سابق کشورمان ادامه داد:« کل قانون اساسی باید پیاده شود و هیچ کس نباید آن را نقض کند و همه باید دست به دست هم دهیم برای پیشرفت کشور، با این روش‌ها و سیاست‌ها و برنامه‌هایی که اجرا شده بخش قابل قبولی از جامعه ناراضی است.هنوز دیر نشده نگذاریم نارضایتی های موجود به اصل نظام سرایت بکند؛ خطری که امروز وجود دارد این است که کم کم مسائل متوجه اصل نظام می‌شود.»

وی یادآور شد:« اگر ما بد عمل کردیم چرا باید تاوان آن را دین بدهد؟چرا ما باید هر روش خودمان را بگوییم عین دین و انقلاب است و بعد این روش آثار بدی در جامعه داشته باشد و به اعتماد مردم لطمه بزند؟ این فاجعه است.»خاتمی توصیه کرد:« بگذارید کسانی که غیر از دیدگاه رایج دارند و از دین و انقلاب دفاع می‌کنند آزاد باشند و حرف‌شان را بزنند تا بخش‌های بزرگی از جامعه از دین‌زده نشوند؛ به نفع انقلاب و کشور است که فضا عوض شود و زندانیان آزاد شوند. فعالیت‌های همه جریان‌هایی که در چارچوب قانون اساسی فعالیت می کنند آزاد باشد.»وی افزود:« در حالیکه امروز از یکسو گروه‌های به اصطلاح خودسر آزادی و امنیت دارند ولی احزاب و تشکل‌های قانونی خدمتگزار محدود و ممنوع می‌شوند، تغییراین فضا به نفع همه است و آن‌گاه همه به آینده چشم داشت خواهیم دوخت.»

انتخابات باید آزاد و سالم باشد

سیدمحمد خاتمی خاطر نشان کرد:« آیند‌‌ه‌ای مدنظر است که در آن باید انتخابات که محوری‌ترین پایه مردم سالاری است آزاد و سالم باشد با شرائطی که در آن حق مردم ضایع نشود و می‌توان شرایط و خصوصیات یک انتخابات آزاد و سالم را هم بیان کرد و به توافق رسید، آن وقت همه می توانیم از تلخی های گذشته عبور کنیم و به آینده در کنار هم بنگریم به شرط اینکه زمینه تلخی‌های موجود از میان برداشته شود.»به گزارش روابط عمومی دفتر سید محمد خاتمی؛  در ابتدای این دیدار دبیر کل و تنی چند از اعضای شورای مرکزی حزب جوانان اسلامی به بیان دیدگاهها و نظرات خود پرداختند.از جمله مطالب مطروحه شامل انتقاد از محدودیت های موجود بر سر فعالیت احزاب و تشکل های قانونی و ایجاد مانع در مسیر اطلاع رسانی مستقل، انتقاد و ابراز نگرانی از فضای تخریب و تهمت به شخصیت های برجسته سیاسی و مذهبی که موجبات بدبینی در جامعه و بویژه جوانان را فراهم کرده است، تک قطبی شدن جامعه از سوی مدیران ارشد اجرایی با هدف پوشاندن سوء تدبیرها، ضعف‌ها و جلوگیری از نقد عملکرد آنان در زمینه‌های مختلف سیاسی؛اقتصادی،فرهنگی و سیاست خارجی بود.

مهندس میر حسین موسوی و دکتر زهرا رهنورد بعدازظهر دیروز با حضور در منزل محسن آرمین، سخنگوی دربند سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی، با خانواده محسن آرمین دیدار و از آنان دلجویی کردند.

به گزارش تحول سبز، مهندس میر حسین موسوی و دکتر زهرا رهنورد بعدازظهر دیروز با حضور در منزل سخنگوی دربند سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی، با خانواده محسن آرمین دیدار و از آنان دلجویی کردند.

در این دیدار که در فضایی صمیمانه انجام گرفت، میر حسین موسوی با اشاره به سابقه اعضای سازمان مجاهدین انقلاب، به مبارزات و تلاشهایی که برای رسیدن مردم به آزادی و برپایی جمهوری اسلامی از سوی آنان انجام گرفته اشاره کرد و با ابراز تأسف از بازداشت دکتر محسن آرمین، به زندان انداختن فرزندان انقلاب را وقیحانه توصیف کرد و بار دیگر خواستار آزادی زندانیان سیاسی شد.

خانم شریعتی همسر محسن آرمین نیز با تشکر از حضور مهندس موسوی و دکتر رهنورد در منزلشان، گزارشی از چگونگی بازداشت وی ارائه کرد و گفت با توجه به پیگیری های مستمر در دادستانی تهران دکتر آرمین هنوز با خانواده خود دیدار نداشته است. محسن آرمین عضو ارشد سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی و نماینده مردم تهران در مجلس ششم از روز ۲۶ اردیبهشت ماه در بازداشت به سر می برد.

این در حالی است که با گذشت بیش از یک ماه و نیم از بازداشت این چهره اصلاح طلب، وی تنها در دو تماس تلفنی کوتاه از سلامت جسمانی خود خبر داده است.

از اتهامات و محل نگهداری وی اطلاعاتی در دست نیست. گفته میشود که احتمالا ایشان در بند دو الف زندان اوین و تحت نظر اطلاعات سپاه میباشد.

بر اساس اعلام قبلی، لینک دانلود فیلم ها با کیفیت بالای کنفرانس خبری مشترک موسوی و کروبی به مطلب اصلی افزوده شد*:

• برای دریافت فایل صوتی اینجا را کلیک کنید (۱۵ مگابایت)
• برای دریافت نسخه موبایل (فایل ۳gp) اینجا را کلیک کنید (۳۵ مگابایت)
• برای دریافت نسخه موبایل با کیفیت بالا برای گوشی های با رزولوشن بالا (فایل ۳gp) اینجا را کلیک کنید (۵۳ مگابایت)
• برای دریافت فیلم کنفرانس با فرمت mpeg4  با رزولوشن SD اینجا را کلیک کنید (۱۶۷ مگابایت)
• برای دریافت فیلم کنفرانس با فرمت mpeg4  با رزولوشن SD  و با کیفیت بالا اینجا را کلیک کنید (۲۹۹ مگابایت)
• برای دریافت فیلم کنفرانس با رزولوشن HD و کیفیت بالا اینجا را کلیک کنید (۱٫۳ گیگابایت)
• برای دیدن عکسهای این کنفرانس هم میتوانید به این خبر مراجعه کنید.

* مواردی که به صورت بولد نمایش داده شده اند جدید هستند.

لازم به ذکر است دکتر معتمدی (استاد دانشکده برق و از اساتید اصلاح طلب) حدود ساعت ۱۱ بامداد روز دوشنبه ۱۳ اردیبهشت ماه، در محل استراحت اساتید دانشگاه امیرکبیر واقع در طبقه هفتم ساختمان ابوریحانِ آن دانشگاه، توسط فردی لباس شخصی مورد حمله با قمه قرار گرفت و بشدت مجروح شد.

پس از این سوء قصد نیز، به رغم وعده مسئولان (از جمله کامران دانشجو وزیر علوم) برای بررسی دلایل و زوایای این مسئله و همچنین ترور دکتر علی محمدی (استاد فیزیک نظری دانشگاه تهران)، تا کنون هیچ پاسخ رسمی از سوی نهادهای امنیتی و قضایی در مورد نحوه رسیدگی به این پرونده ها و یا نتایج آن منتشر نشده است.

رسانه های خبری بعد از سوء قصد به جان دکتر معتمدی، گزارش داده بودند که ضارب، بلافاصله در خیابان مجاور دانشگاه امیرکبیر بازداشت می شود و نام وی نیز، جواد قادری اقدم، فرزند احمد، متولد ١٣٣۸ و دارای سوء سابقه کیفری بوده است.

منبع خبری جرس امروز در گزارشی تکمیلی در این زمینه، خاطرنشان نمود نامبرده در سال ۶۵ با استفاده از «سهیه شاهد و ایثارگران»، به رشته برق دانشگاه صنعتی امیرکبیر وارد، و پس از شش سال فارغ التحصیل می شود و وی هم اکنون در سنّ پنجاه سالگی و با درجه سرهنگی، بازنشستۀ صنایع دفاع می باشد.

این گزارش می افزاید: نامبرده در سال ۸١ نیز، تعداد پنج فیش تلفن در کرج خریداری می کند که با مخابرات نیز درگیری هایی پیدا کرده و بدلیل ضرب و جرح بازداشت و در سال ۸۵ به دو سال و یک روز زندان محکوم می شود که در سال ۸۶ بدلیل جانبازی مشمول تخفیف و از زندان آزاد می شود. از آن زمان بدرستی معلوم نیست در فاصله سال ۸۶ تا کنون کجا بوده و به چه امری مشغول بوده است.

منبع خبری فوق الذکر همچنین آورده است ” بر خلاف آنچه مقامات امنیتی و رسانه های وابسته یا نزدیک به دولت گزارش داده بودند، نامبرده هیچ سابقه آشنایی و یا برخوردی با دکتر معتمدی نداشته و در طول تحصیل نیز، درسی با وی نگرفته بود و مسئله سوء قصد، به هیچ وجه خصومت شخصی نبوده است.”

ضارب: یک وظیفه داشتم که انجام دادم

گزارش واصله به جرس خاطرنشان می کند ضارب در طبقه اساتید در یک محل نسبتاً عمومی با یک قمه بلند به دکتر معتمدی حمله می کند و بعد از وارد آوردن ضربه به پهلوی وی، او را روی زمین می اندازد و روی سینه اش می نشیند و قصد وارد کردن ضربه دوم را داشته که با عکس العمل دکتر معتمدی موفق نمی شود و دکتر معتمدی از دست او می گریزد و به اتاق خود می رود.

ضارب که با خونسردی کامل کار خود را انجام می دهد، می گوید “صبح سوره یاسین خوانده ام و یک وظیفه داشتم که انجام دادم.” وی با خونسردی قمه خود را با لباسش پاک می کند و در غلاف قرار می دهد، و به افرادی که به صحنه می رسند می گوید چیزی نیست یک خراش کوچک بود. و از پله ها پائین می آید که نهایتاً در خیابان رشت بدون هیچ مقاومتی دستگیر می شود. وی هنگام دستگیری به نگهبانان پرخاش کرده و می گوید شما نمی توانید مرا بازداشت کنید.

لازم به ذکر است پزشکان معالج دکتر معتمدی پس از شش ساعت عمل جراحی گفته بودند اگر قمه حدود یک میلی متر جلوتر می رفت، یکی از رگهای اصلی را قطع می کرد و مرگ بلافاصله صورت می پذیرفت.

گفتنی است،  دکتر احمد معتمدی استاد با سابقه برق دانشگاه امیرکبیر، قریب به بیست سال معاون پژوهشی وزارت علوم و شش سال وزیر مخابرات دولت محمد خاتمی بوده و نقش اساسی در ایجاد زیرساختهای ملّی فناوری کشور داشته است.

وی همچنین عضو کمیته صیانت از آراء میرحسین موسوی بوده است.

معتمدی به دلیل اشراف بر مسائل مخابرات، اطلاعات با ارزش و منحصر بفردی از مسئله فروش مخابرات به سپاه داشته و در این ارتباط تحلیل های فنّی و اقتصادی دقیقی داشته است.

لازم به ذکر است مدیر عامل شرکت «توسعه اعتماد مبین»، یکی از سه شرکت خریدار بلوک حدود هشت هزار میلیارد تومانی مخابرات، وابسته به سپاه پاسداران نیز، آذرماه گذشته بر اثر گازگرفتگی و بطرز مشکوکی، در منزل خود جان باخت.

حضور مردم آنچنان بود كه براي اثبات يك تقلب بزرگ نيازي به شعار نبود. راهپيمايي هاي سال گذشته يك هفته امتداد داشت، تا سي امين روز خرداد كه در پس خطبه تهاجمي رهبري به خون كشيده شد. حالا ما در آستانه خون ديگري هستيم و رهبري باز هم خطبه اي خونبار خوانده است. ميرحسين موسوي و مهدي كروبي پس از دو ماه كه از اعلام راهپيمايي به مناسبت سالگرد انتخابات مي گذرد از مردم خواسته اند تا به خيابان نيايند و مطالباتشان را از مجاري كم هزينه تر و موثرتر دنبال كنند. از زمان انتشار اين بيانيه  واكنش هاي متفاوت و متضاد بسياري برخاسته است كه هر يك بنا برانگيزه ، از ياس تا اميد نوسان داشته، اما سوال اين است : آيا هدف راهپيمايي است يا رسيدن به يك نتيجه بزرگ و فرو ريختن حاكميت دروغي كه بر ايران حاكم است؟ البته نيازي نيست كه به اين سوال واضح پاسخ واضح تري داده شود.

راهپيمايي هدف نيست و ديگر اينكه تنها وسيله نيل به  آن هدف بزرگ هم نيست. در ديار غرب علمي باب شده، به نام آينده پژوهي و البته اين علم بر رمل و اسطرلاب استوار نيست، آنچنان كه احوال دولت احمدي نژاد به خواب مشايي و مرتاض هندي بند و بسته است . اين علم بنا بر داده هاي امروز، حال و روز فردا را به تقريب مي گويد و همان ضرب المثل ماست كه مي گوييم، اين راه كه مي روي به تركستان است. بنا بر همين فرضها سناريو هايي نوشته مي شود كه اگر چنين و چنان شود، در نهايت  چه خواهد شد . حال بياييم فرض كنيم كه راهپيمايي 22 خرداد بر فرض وقوع به كجا خو اهد انجاميد.

سناريوي اول:

اگر وزارت كشور موافقت مي كرد: بر فرض كه وزارت كشور احمدي نژاد مجوز راهپيمايي را صادر مي كرد، مي توان پيش بيني كرد كه همان جمعيتي كه  25 خرداد سال گذشته به خيابان آمده بودند، دوباره پا در راه مي گذاشتند و از اين فرصت بزرگ بهره مي بردند ،حتي سكوت هم سرشار از هزار ناگفته بود و حاكميت مي ماند كه چگونه دوباره يك راهپيمايي به سبك اتوبوسراني و نهم ديماهي به پا كند و به ضرب تبليغات ضرغامي وار از آن حماسه اي بسازد. مرتضي تمدن استاندار تهران با همين دورنما و ترس و لرز، اعلام كرده  كه حاكميت هيچ دليلي براي دادن مجوز براي راهپيمايي نداشته است.

سناريوي دوم:

موسوي و كروبي اعلام مي كردند كه مردم به خيابان بيايند: اين همان فرضي است كه تا پنج شنبه برقرار بود،مهدي كروبي در پيام نوروزي، راهپيمايي 22 خرداد را نويد داد و بعد اين خبر سينه به سينه نقل شد و چند باري ديگر هم سران جنبش بر حضور مردم تاكيد كردند و درخواستي براي مجوز دادند. در اين صورت شنبه مردم به خيابان مي آمدند و با همه توان حاكميت رودرو مي شدند . خطبه خونبار رهبري هر گونه توحشي را از سوي لباس شخصي ها و نيروهاي امنيتي مباح مي كند و از آنجا كه شيوه جنبش سبز مبارزه بي خشونت است، خون مظلومان دوباره بر خيابان نقش مي بندد.

حاكميت كه بالاتر سياهي رنگي نمي شناسد، ممكن است براي سرپوش گذاشتن به همه ناكامي هاي بين الملي و اقتصادي و سياسي، سركوب گسترده و دستگيريهاي بي سابقه اي را تدارك ديده باشد و در نهايت، رهبران جنبش را روانه زندان كند. سركوب گسترده و خونين يك راه حل نهايي براي عقول ناقصي است كه دست كوتاه شان تنها تا ماشه سلاح مي رسد. پتانسيل جنبش در يك روز به هدر مي رود و ارعاب گسترده، حداقل تا چندين ماه حركت بعدي را به تعويق مي اندازد. فضاي بسته و حكومت نظامي گفته يا ناگفته اي شكل مي گيرد و دولت نظامي احمدي نژاد به آنچه مي خواهد، براي مدتي كوتاه مي رسد و در اين سكوت تلخ و خفقاني، فرصت مي يابد تا به هر بيگانه امتيازي از منافع ملي ايران بدهد تا بتواند چند صباحي ديگر بماند و بپايد. با اين حساب جنبش سبز در يك خطاي استراتژيك و در يك روز انرژي حياتي را از دست داده است و روشي مقطعي، يعني همين راهپيمايي 22 خرداد را با هدفي بلند مدت كه فروريختن حاكميت دروغ است ،تعويض كرده است.

سناريوي سوم:

بيانيه موسوي و كروبي منشر مي شود و مردم به خيابان مي آيند: از سال گذشته انتقادهاي گسترده اي و بيشتر از سوي ايرانيان خارج از كشور مطرح بود كه چرا موسوي و كروبي رهبري جنبش را تمام قد نمي پذيرند و در كنار جنبش مي ايستند و در امتدادش حركت مي كنند. بياينه اخير سران جنبش را به مرحله رهبري رسانده است ، آنها بنا بر مصالحي كه درك كرده اند از مردم و هوادارانشان خواسته اند تا به خيابان نيايند، اگر چه به هيچ وجه نمي توان گفت مردمي كه با شور و شجاعت باز هم به خيابان مي آيند و لرزه  بر تن حاكميت مي اندازند، بي پشتوانه قلبي رهبران خواهند ماند، اما بايد پذيرفت كه اگر اين جنبش به واسطه سرقت راي مردم و با استعانت از نيروي ملت و پايداري موسوي و كروبي امتداد يافته، باقيمانده راه نيز جز در همين مدار توجه به خواست  رهبران جنبش كه اينبار در قامت رهبر ظاهر شدند، رفتني نيست .

اگر مردم به خيابان بيايند و سركوب گسترده، آنچنان كه شيوه حاكميت است، رخ دهد. البته  مسووليت جان هاي از دست رفته بر گردن رهبر جمهوري اسلامي و دولت مستقر است . اما آنچه مسلم است، اينكه جنبش بيش از آنكه به خون نيازمند باشد به حضور و نفس هاي زنده اي محتاج است كه تا روز پيروزي با حراست از جان شريف ايراني بماند و بيايد، راهپيمايي يكي از زيباترين راههاي بروز هويت ملي است، اما تنها راه نيست، شيوه هاي خلاقانه ديگري همچون نافرماني مدني بر زمين مانده كه مي تواند در شرايط  حساس امروز موثرتر و بانفوذ تر باشد.

يك پايان بندي :

ميرحسين موسوي و كروبي در بيانيه اي مشترك، دوباره و به صراحت گفته هاي را گفتند كه چند ماهي بود به اين شفافيت بازگو نشده بود، رهبران جنبش سبز رسا و بي هراس اعلام كردند كه: “دستاني ناپاك، در آراي پاك مردم دست بردند.” گفتند :”اين رسم دولتي نا مشروع است كه جز به موافقان خود مجوز راهپيمايي نمي دهد.” و اين همه نشان داد كه هنوز همان حرف حق اول پا برجاست، گرچه روش احقاق حق، قدري تغيير كرده است.

گذشته از اينكه شيوه قرينه سازي تاريخي به آنگونه كه رهبر جمهوري اسلامي مي سازد و به آن مي نازد،سرتا پا تفرعن و مغلطه است. اما از باب تجربه مي توان از جنگ احد، درسي گرفت ،آن روز كه كفار به سمت مكه مي آمدند،جوانان مدينه راي به اين دادند كه در بيرون از شهر و بي باكانه رودر روي سپاه سفياني با يستند، اما راي پيامبر و پيران قوم اين بود كه در خانه بمانند و در شهر مقاومت كنند ، پيا مبر راي شورانگيز جوانان را پذيرفت ،اما شايد اگر در خانه مي ماندند و مقاومت مي كردند، شكست احد برصحيفه تاريخ نمي ماند و حمزه سيد الشهدا  تا سالها در كنار رسول الله بود.

*ديدگاه هاي وارده در یادداشت ها لزوما ديدگاه جرس نیست.

در معرفی یکسالۀ کسی که ورود مجددش به عالم سیاست پس از بیست سال، با تولد جنبشی فراگیر و قابل احترام در جهان همراه بوده، صرفا مرور بیانیه ها، سخنرانی و پیامها نمی توان راهگشا باشد، چرا که موضع گیری های زمان بندی شده و تصمیمات حساس وی در مقاطع زمانی شکننده، بهتر می تواند نخست وزیر دورۀ جنگ هشت ساله را، برای دو نسلی که دو دهه با نام میرحسین موسوی آشنا نبود، کالبدشکافی سیاسی کنند.

طی دوازده ماهی که گذشت، “انتخابات آزاد و صیانت از رای مردم”، “پرهیز از خشونت”، “تداوم اعتراضات به طرق مختلف”، “تشکیل راه سبز امید”، “تاکید بر حاکمیت قانون”، “انتقاد از دخالت نظامیان در اقتصاد و حکومت”، “لزوم اتمام فضای امنیتی حاکم”، “آزادی زندانیان سیاسی”، “گسترش آگاهی‌ها بعنوان استراتژی جنبش”، “تاکید بر صبر و استقامت”، ” مخالفت با سیاست خارجی ماجراجویانه و تحریم های علیه مردم” و “احترام به انسان ها و حق تعیین سرنوشت آنها”، دوازده محوری بود که موسوی پیرامون آنها سخن گفت، موضع گرفت، بیانیه داد و جنبش را همراهی کرد، چرا که معتقد بود و تاکید داشت، “رهبران جنبش، همین مردم هستند.”

مروری کوتاه بر دوره زمانی خرداد ۸۸ تا خرداد ۸۹، کارنامه ای قابل قضاوت در مورد میرحسین موسوی ارائه خواهد داد.

خرداد ماه؛ تاکید بر صیانت از رای مردم// تاکید بر پرهیز از خشونت
مهندس موسوی در۲۰ خرداد نامه ای به آقای خامنه ای نوشت و نسبت به جانبداری ناظران (شورای نگهبان) و احتمال دخالت نظامیان (سپاه) در انتخابات هشدار داده و تصریح کرده بود “بعضی از اعضای شورای نگهبان و ناظران آن شورا، با جانبداری علنی از رئیس کنونی دولت، از بیطرفی خارج شده اند.”

شامگاه بیست ودوم خرداد ۸۸، بنا به تمام شواهدی که دالّ بر پیروزی مهندس موسوی بود، وی طی کنفرانسی مطبوعاتی خاطرنشان ساخت “بنده برنده قطعی انتخابات با آرای زیادی هستم و وظیفه ماست که از آرای مردم صیانت کنیم و راه برگشتی وجود ندارد.”

در سحرگاه بیست وسوم خردادماه بود که موسوی در واکنش به اعلام نتایج، طی بیانیه شماره یک خود خطاب به ملت ایران، شیوهٔ برگزاری و شمارش آرا را “بهت آور” و “شعبده‌بازی دست‌اندرکاران انتخابات و صداوسیما” نامید و با اعلام اینکه “تسلیم این صحنه آرایی خطرناک نخواهم شد”، خاطرنشان کرد “مردم به دنبال آن هستند که بدانند چگونه و توسط چه کسانی و مقاماتی طرح این بازی بزرگ ریخته شده‌است.”

موسوی همان روز طی نامه ای به مراجع شیعه از آنها خواست تا در مقابل “تقلب در آرای مردم” سکوت نکنند، و خاطرنشان کرد “از آنجا که “تمامی راهها برای احقاق حقوق مردم بسته شده، مواجه شدن مردم مظلوم با سکوت علما و مراجع، خسارتی بیش از یک تغییر در آرا را به دنبال خواهد داشت.”

غروب یکشنبه ٢۴ خرداد، میرحسین موسوی با آقای خامنه ای دیدار کرد و دیدگاه خود را درباره روند انتخابات به اطلاع وی رساند که رهبر جمهوری اسلامی به او توصیه کرد اعتراض خود را از طریق مراجع قانونی پیگیری نماید.

موسوی در شامگاه یکشنبه ٢۴ خرداد، طی نامه ای به شورای نگهبان خاطرنشان کرد: “پیرو ده‌ها مكاتبه ستاد انتخاباتی اینجانب با آن شورا، دایر بر تخلفات صریح انتخاباتی عوامل اجرایی وزارت كشور و نیز یكی از نامزدها كه قطعاً در نتیجه انتخابات مؤثر بوده، عدم صحت انتخابات محرز است و رسیدگی و ابطال آن درخواست می‌گردد.” موسوی هشت مورد از موارد تخلف را مستندا به اطلاع شورای نگهبان رساند.

موسوی همان روز (٢۴ خرداد) در بیانیه شماره دو خود، از مردم درخواست کرد “به صورت مسالمت آمیز و با رعایت اصل عدم برخورد”، به مخالفت خود نسبت به نتایج انتخابات ادامه دهند.” وی به اطلاع مردم رسانید که “درخواست مجوز برگزاری یک راهپیمایی را به مسئولان داده است تا یک راهپیمایی بزرگ در تمامی شهرهای کشور برگزار شود تا از آن طریق مردم فرصتی برای نمایش مخالفت خود با شیوه برگزاری انتخابات و نتایج آن پیدا کنند.”

گفتنی است این درخواست هرگز از سوی مسئولان پاسخ داده نشد…

موسوی در روز ٢۵ خرداد و در راهپیمایی بزرگ، از نیروی انتظامی خواهش کرد “از برخورد خشن با حرکت های خودجوش مردم خودداری کرده، اجازه ندهد اعتماد مردم نسبت به این نهاد ارزشمند (پلیس) خدشه دار شود.”

مهندس موسوی در روز چهارشنبه، ٢۷ خردادماه، بیانیه ای (شماره ۳) در محکومیت “سرکوب وسیع” و بازداشت های اخیر صادر نمود و خاطرنشان کرد “هشدار می دهم که گسترش این رویه ها تنها بر زشتی چهره مخالفان ملت و انگیزه مردم برای توسعه اعتراضات می افزاید.”

میرحسین موسوی و محمد خاتمی، ٢۷ خردادماه در نامه‌ای مشترک به محمود شاهرودی، رئیس وقت قوه قضائیه، خواستار توقف برخورد خشن با دستگیر شدگان و آزادی سریع آنان شده و خاطرنشان نمودند “طبق گزارش‌های متقن، برخوردهای خشونت آمیز با اجتماعات و مردم عادی و نیز حمله به مجتمع‌های مسکونی و منازل مردم، به جرم اینکه اعتراض خود را با ذکر الله اکبر نشان می‌دهند و ضرب و جرح زنان و مردان که با هیچ یک از معیارهای نظام سازگار نیست، صورت گرفته است که نتیجه‌ای جز بدبینی جامعه به نظام نخواهد داشت.علاوه بر این، تهاجم به دانشگاهها و خوابگاهها و ضرب و شتم و دستگیری جوانان مزید برعلت شده ‌است. “

موسوی شامگاه چهارشنبه نیز، بیانیه ای دیگر (شماره ۴) صادر و از مردم درخواست کرد “برای همدردی با خانواده‌های شهدا و مصدومان وقایع اخیر”، روز پنجشنبه با حمل نمادهای سوگواری، در مساجد اجتماع کنند.” وی خواستار”تداوم اعتراضات مسالمت آمیز” شد و خاطرنشان نمود” ما در پی اعتراض آرام به روند ناسالم برگزاری انتخابات و تحقق هدف ابطال انتخابات هستیم .”

عصر پنجشنبه ۲۸ خرداد، موسوی و کروبی بدلیل عملکرد شورای نگهبان، به جلسۀ آن شورا نرفتند. موسوی در همین راستا، نامه ای سرگشاده‌ به شورای نگهبان نوشت به موارد دیگری از تخلفات صورت گرفته پیرامون پلمب صندوق‌ها قبل از رای‌گیری، حضور ناظران كاندیداها، داستان صندوق‌های سیار، تعرفه‌های رای، محدود كردن زمان رای گیری، انتقال صندوق‌ها به فرمانداری، شیوه آرایش سبد آرا و همچنین بخشی از تخلفات پیش از رای گیری اشاره کرد.

شامگاه سی خرداد، میرحسین موسوی در بیانیه‌ای جدید (شماره ۵) خطاب به ملت ایران، اجتماعات آنها را مطابق با اصل ۲۷ قانون اساسی مشروع دانست و از صدا و سیما و نیروهای مسلح خواست “مردم را از این کار منع نکنند بلکه از آنها حمایت کنند.”

موسوی در بیانیه شماره شش خود که آن را ٣١ خرداد ماه صادر کرد، شهادت معترضین به نتایج انتخابات را “سوگ آمیز” اعلام کرد و خاطرنشان نمود “این که نام و نشان شهیدان، مجروحان و بازداشت شدگان به خانواده ها اطلاع داده نشود و آنان در سرگردانی قرار گیرند، هیچ سودی در برقراری آرامش ندارد و تنها احساسات را جریحه دار می کند. دستگیری های فله ای نیز، تنها موجب هتک پرهیزها و برداشته شدن رعایت ها میان فرزندان نظامی و انتظامی ملت و بدنه جامعه می شود.”

تیرماه؛ تاکید بر تداوم اعتراضات
چهارم تیر ماه، میرحسین موسوی در بیانیۀ شماره ۷ خود، به “انسداد بیش از پیش فضای مطبوعاتی کشور” معترض شد و تاکید کرد “ادامه وضع فعلی، حركت در مسیر اصلاح امور در چارچوب مبانی نظام را دشوار می سازد.”
وی همان روز بیانیۀ شماره ۸ خود را روی خروجی رسانه ها قرار داد و رسانه‌های حکومتی را به “وارونه جلوه دادن واقعیت‌ها” در مورد اعتراضات متهم کرد. موسوی از مردم و حامیان جنبش خواست به اعتراض خود “در چارچوب قانون” و با “پرهیز از ایجاد تنش” ادامه دهند. وی در بیانیه مذکور خاطرنشان نمود “حاضر نیستم به خاطر مصالح شخصی و هراس از تهدیدها، از ایستادگی در سایه شجره سبز استیفای حقوق ملت ایران که امروز به خون به ناحق ریخته شدۀ جوانان این کشور آبیاری شده‌، لحظه‌ای صرف نظر نمایم.”

موسوی در پاسخ به شورای نگهبان که اعلام کرده بود “تقلبی در انتخابات صورت نگرفته، طی نامه‌ای خاطرنشان کرد “یک داوری منصفانه اساساً نمی‌تواند در حیطه شورای نگهبان باشد.” همانجا بود که موسوی پیشنهاد داد یک هیئت حکمیت ملیِ مورد اتفاق نامزدها و مراجع تقلید تشکیل شود.

در مهمترین واکنش نسبت به تایید انتخابات توسط شورای نگهبان، میرحسین موسوی در بیانیه شماره ۹ خود که آن را دهم تیرماه ۸۸ منتشر کرد، خطاب به مردم اعلام نمود “مسئولیت تاریخی ماست که به اعتراضات ادامه دهیم.” ایشان ضمن تکذیب هرگونه “کنار کشیدن از اعتراض و دفاع از حق مردم” خاطرنشان نمود “از این پس دولتی خواهیم داشت که از نظر ارتباط با ملت در ناگوارترین شرایط به سر می‌برد و اکثریتی از جامعه که اینجانب نیز یکی از آنها هستم، مشروعیت سیاسی آن را نمی‌پذیرند… اینجانب نیز به این جمع می‌پیوندم و اجرای اصول معطل مانده قانون اساسی را در دستور کار خود خواهیم داشت.”

موسوی ۲۴ تیرماه در پاسخ به دعوت مردم پیرامون شرکت وی در نماز جمعه تهران (۲۶ تیر ۱۳۸۸) که به امامت هاشمی رفسنجانی برگزار می شد، اعلام کرد که در نماز جمعه و در میان صف‌های مردم شرکت خواهد کرد.

در غروب آخرین روز تیرماه، میرحسین موسوى در دیدار با گروهى از استادان دانشگاه و اصحاب رسانه ها، بر ادامه پیگیرى مدنى مطالبات مردم تاكید كرد و ضمن انتقاد از فضاى سیاسى موجود در کشور و اعلام اینکه “ایران به سمت امنیتی شدن پیش می رود”، خاطرنشان ساخت “امروز حتى حضور فردى مثل هاشمى رفسنجانى را نیز تحمل نمى كنند.”

امرداد ماه؛ مقاومت پایدار// تشکیل راه سبز امید
روز ششم امرداد میرحسین موسوی، در جمع تعدادی از اعضای تشکل‌های معلمان و فرهنگیان، ضمن بیان این نکته که “مردم متوجه شده‌اند دروغی بزرگ پشت جریانات است”، خاطرنشان کرد “مردم از راهی که آمده‌اند برنخواهند گشت.” مهندس موسوی تاکید نمود “این طور نیست که چند ماه بگذرد و مردم همه چیز را فراموش کنند و همه چیز حل شود…کشور نمی‌تواند تبدیل به یک زندان شود که ۷۰ میلیون نفر در آن زندانی شوند.”

هشتم امرداد ماه، موسوی قصد حضور بر سر مزار ندا آقاسلطان (از شهدای بعد از انتخابات) در قطعه ۲۵۷ بهشت زهرا را داشت که توسط ماموران با اِعمال زور اخراج شد. وی موفق شده ‌بود خود را به سنگ مزار ندا آقاسلطان برساند؛ ولی به او اجازه تلاوت قرآن داده نشد و ماموران با خشونت او را به اتومبیلش بازگرداندند.

بعد از تشکیل اولین دورِ دادگاههای فرمایشی (دهم امرداد) و پخش اعترافات ابطحی، موسوی جلسه مذکور را “دادگاهی تقلبی برای تطهیر انتخاباتی تقلبی” خواند و ضمن رد کیفرخواست، اظهارات برخی از چهره‌ها در دادگاه را “بی اساس و حاصل رنج آنان در مدت حبس و اجبار اعتراف گیران و شکنجه گران” آنان اعلام نمود.

اولین خبر داغ روز یازدهم امرداد ماه، بیانیه شماره ۱۰ میرحسین موسوی پیرامون دادگاه روز گذشته بود که اعلام کرد “دندان شکنجه‌گران واعتراف‌گیران دیگر به استخوان مردم رسیده” و خاطرنشان کرد “صحنه‌هایی که دیدیم و دیدید جز تدارکی ناشیانه برای شروع به کار دولت دهم نیست. از دادگاهی که همه چیزش تقلبی است انتظار دارند عدم وقوع تقلب در انتخابات را اثبات کند…زود خواهد بود که ملت محاکمه مرتکبین این فجایع را شاهد باشد و بازجویان و شکنجه‌گرانی که این‌گونه با جان و آبرو بازی می‌کنند بشناسد.”

چهاردهم امرداد، موسوی خاطرنشان کرد که “ادامه جنبش اعتراضی در ایران، نشان دهنده بی تاثیر بودن دستگیری های گسترده در پس از انتخابات است و بازداشت فعالان سیاسی، سبب خاموشی اعتراض ها نخواهد شد.”

میرحسین موسوی، در تاریخ بیست و دوم امرداد، طی ديداری با اعضاى شوراى هماهنگى جبهه اصلاحات خواستار “اصلاحات عميق” در کشور شد و خاطرنشان کرد “آنچه امروز در زندان ها مى گذرد به خوبى نشان دهنده ضرورت يك اصلاح عميق در كشور است.”

وی در ۲۶ امرداد ماه، از طرح تدوین «راه سبز امید» خبر داد و یک روز بعد، طی ارسال نامه ای به مهدی کروبی،
از او در مقابل حملات تند اخير (پیرامون افشای شکنجه و آزارهای جنسی در بازداشتگاهها) حمايت کرد.

شهریورماه؛ تاکید بر حاکمیت قانون
میرحسین در بامداد ۱۴ شهریور ماه ۸۸، با انتشار بیانیه شماره ۱۱ خود، بار دگر مقامات کشور را به تقلب در انتخابات متهم کرد و از مردم خواهان پیگیری اعتراضات شد. وی همزمان راهکار هایی برای برون رفت از وضعیت کنونی و همچنین پیشبرد اهداف جنبش سبز ارائه کرد.
این راهکارها که در ۹ بند ارائه گردیده بود، بر استفاده از ظرفیت های حداکثری قانون اساسی تاکید داشت.

موسوی ۱۹ شهریور ماه، در واکنش به بازداشت علیرضا بهشتی (مشاور ارشد خود)، طی صدور بیانیه شماره ۱۲ اعلام کرد که این بازداشت یک نشانه است که “از حوادثی سهمگین خبر می دهد.”
وی در این بیانیه بازداشت بهشتی، الویری و سردار محمد عزلتی مقدم، مسئول کمیته ایثارگران در ستاد انتخاباتی خود را شدیدا محکوم کرد. موسوی خاطرنشان کرد “آنان اینک در زندان به سر می‌برند در حالی که عاملان فجایع اخیر آزادند و مسئولان ادعا می كنند حتما به جنایاتی كه رخ داده است رسیدگی خواهند كرد. آیا با از بین بردن اسناد جنایت و در بند کردن کسانی که حقوق قربانیان را پیگیری می‌کردند این کار را انجام می‏دهید؟…”

موسوی ۲۷ شهریور در تظاهرات روز قدس سبز شرکت کرده بود که توسط لباس شخصی ها مورد حمله قرار گرفت و وی بسوی خودرویش هدایت و مجبور به ترک تظاهرات شد.

مهرماه؛ مخالفت با سیاست خارجی ماجراجویانه// تاکید بر به رسمیت شناخته شدن حق تعیین سرنوشت مردم
در اولین روز مهر ماه ۸۸، میر حسین موسوی، طی نامه ای به آیت الله العظمی منتظری، رفتار مسئولان کشور را مسبب و محرک حوادث ماههای اخیر کشور دانست و با رد اتهامات رسانه های وابسته به دولت در مورد این حوادث خاطرنشان ساخت “اینجانب قطعا حق را به مردمی می‎دهم که با برخوردهای‏ ‏غیرقانونی و غیرمنصفانه حقوق شان پایمال شده است.”

همان روز آیت الله منتظری در پاسخ به نامه موسوی خاطرنشان کرد “اعترافات متهمان علیه خودشان و دیگران معتبر و مسموع نیست.” مرحوم منتظری همچنین تصریح نمودند “حكومتى كه در آن، اقشار‏ ‏وسیعى از مردم و نخبگان، ناراضى و در فشار باشند، قابل دوام نیست.”(پیش تر ، آیت الله خامنه ای در خطبه های نماز عیدفطر خاطرنشان کرده بود “اعتراف و اقرار هر متهم علیه خود در دادگاه و در مقابل دوربین، شرعاً، عرفاً و عقلاً مسموع است.”)

ششم مهرماه، مهندس موسوی با صدور بیانیه شماره ۱۳ و اشاره به راهپیمائی هفته پیش (روز قدس) و ذکر این نکته که “راهپیمایی آن روز در روند حوادث چند ماه گذشته یک نقطه عطف محسوب می شد”، خاطرنشان کرد “اینجانب در میان کسانی حاضر شدم که جمعی از آنان با مشت‌های گره کرده به پیشوازم آمده و برایم آرزوی مرگ داشتند. در مسیر پرهیاهویی که با یکدیگر همراه شده بودیم سیمایشان را مرور می‌کردم و می‌دیدم‌ که آن چهره‌ها را دوست دارم و می دیدم پیروزی ما آن چیزی نیست که در آن کسی شکست بخورد…”
مهندس موسوی همچنین نقبی به صحنه جهانی زده و تاکید نمود “تحریمهای مالی علیه ایران، تنها برای مردم زیان بار بوده و به دولت آسیبی نمیرساند. این نه تحریم یک دولت،‌ بلکه تحمیل رنجهای بسیار بر مردمی است که مصیبت دولتمردان مالیخولیازده برایشان کافی است…” موسوی دولت احمدی‌نژاد را به پیگیری “سیاست خارجی غلط و ماجراجویانه” متهم کرد.

نهم مهرماه موسوی، در دیدار با شورای مرکزی فراکسیون اقلیت مجلس، خاطرنشان کرد “نباید اجازه داده شود که با رفتارهای ماجراجویانه، هزینه های بیشتری به مردم تحمیل شود…”
موسوی همچنین تاکید کرد که “جنبش اعتراضی مردم به مراتب بیشتر از مسئولان نسبت به منافع ملی متعهد است …”

میرحسین موسوی ۱۸ مهرماه به منزل مهدی کروبی رفت و در این دیدار که با حضور خبرنگاران برگزار شد، آن دو رهبر جنبش به تبلیغات یکطرفه‌ صدا و سیما انتقاد کرده و خواستار فرصتی برای حضور در یک برنامه تلویزیونی شدند تا به اتهامات مطرح شده در صدا و سیما پاسخ دهند.

میرحسین موسوی و محمد خاتمی، ۲۴ مهر ماه با یکدیگر دیدار کرده و خاطرنشان ساختند که “ملت ایران با زور و فشار از راه خود منحرف نخواهد شد.”

موسوی روز ۲۵ مهرماه، همراه با همسرش زهرا رهنورد، به دیدار خانواده محسن امین‌زاده رفت و خاطرنشان کرد “چنانچه به خواستهای مردم تن داده نشود، اعتراض‌ها همچنان ادامه خواهد داشت…” وی همچنین تصریح نمود “تحول مهمی در کشور اتفاق افتاده و مردم به دنبال حقوق خود هستند.”

مهندس موسوی، در نخستین مصاحبه اینترنتی خود که در روز ۲۷ مهرماه انجام گرفت، اعلام کرد “باید حق تعیین سرنوشت مردم به رسمیت شناخته شود، در غیر این صورت بحران جاری کشور حل نخواهد شد.”
موسوی در این مصاحبه تصویری که ۱۷ دقیقه‌ به طول انجامید، خاطرنشان کرد “هیچ مذاکره و مکاتبه‌ رسمی با وی در مورد طرح وحدت ملّی، که این روزها در محافل سیاسی مطرح می‌شود، صورت نگرفته است.” او در این مصاحبه بر استمرار حرکت “راه سبز امید” تأکید کرد و گفت که این حرکت، آسیب‌پذیر نیست.”

آبان ماه؛ انتقاد از دخالت نظامیان در اقتصاد و حکومت
اول آبان ماه، میرحسین موسوی، بعنوان صاحب امتیاز روزنامه «کلمه سبز»، با حضور در تحریریه آن روزنامه، از عدم انتشار آن خبر داد و “هزینه و پیامدهای سیاسی” انتشار را، دلیل این تصمیم اعلام کرد.

پنجم آبان، مهندس موسوی در دیدار با مهدی کروبی، مسئولان کشور را متهم كرد كه “فقط به امروز فكر مى كنند و نتیجه آینده رفتارهاى امروزشان برایشان اهمیتى ندارد.” در این دیدار كروبى “آلودگى هاى اقتصادى برخى از مسئولان” را یكى از دلایل گسترش فساد در جامعه دانست.

میر حسین موسوی در نهم آبان ماه ۸۸، چهاردهمین بیانیه خود را منتشر کرد و ۱۳ آبان را “از سبزترین روزهای سال” خواند که “میعادی است که یادآور می شود مردم رهبرانند.”

میر حسین موسوی، در دیدار با خانواده فیض الله عرب سرخی، با اشاره به اخبار مربوط به معترضان زندانی گفت “بازداشت شدگان، بازجوها را به چالش کشیده اند…”

در ۱۸ آبان ماه، مهندس موسوی در گفت و گو با پایگاه اطلاع رسانی جماران، ضمن بیان این نکته که “ناکارآمدی نظام، به طور قطع به سلب مشروعیت از آن ختم می شود و اعتراض مردم را به دنبال دارد”، از حضور سپاه پاسداران در عرصه های اقتصادی، انتقاد کرد و نظام سیاسی کشور را مبتلا به بیماری “جذام” دانست که متوجه جدا شدن اجزای بدنش نیست.

میرحسین موسوی در خانه مهدی کروبی با او دیدار کرد و از حمله نیروهای لباس شخصی به کروبی و رویدادهای ۱۳ آبان ابراز انزجار کرد. کروبی خاطرنشان کرد “در زمان شاه هم تظاهر کنندگان را متفرق می کردند؛ اما چنین برخوردهایی نمی شد و با زنان چنین رفتاری نمی کردند…” مهندس موسوی تاکید کرد “روز ۱۳ آبان آنقدر نیرو در مقابل دانشگاه تهران چیده بودند که اگر حتی یک نفر از معترضین هم بیرون نمی آمد باز هم نشان دهنده قدرت جریان سبز بود…”

آخرین خبرِ آخرین روز آبان ماه این بود که میر حسین موسوی در دومین مصاحبه ویدیوئی –اینترنتی خود، بر پایبندی به قانون اساسی به عنوان نقطه اشتراک حداقلی اعضای جنبش سبز تاکید کرد و توصیه نمود ” گرچه در ۱۳ آبان علیه مردم لشگر کشی کردند اما مردم توجه کنند که هرچه در مقابل آنها خشونت کنند آنها نباید اسیر خشونت و احساسات شوند…”

آذرماه؛ تاکید بر پایان فضای امنیتی
چهارم آذرماه ۸۸، میرحسین موسوی بیانیه شماره ۱۵ خود را بمناسبت هفته بسیج صادر کرد و از بسیجیان خواست “در مقابل مردم قرار نگیرد.” موسوی خاطرنشان کرد آیت الله خمینی بسیجیانی را که در مقابل ملت قرار گیرند نمی خواست، بلکه بسیجی را می خواست که در کنار مردم و پشت‌سر آنها باشد و فراتر از جناح‌ها عمل کند، و همه اقشار را در بر بگیرد.”

پانزدهم آذرماه و در آستانه روز دانشجو، موسوی بیانیه شماره ۱۶ خود را منتشر کرد و حرکتهای اعتراضی مردم را مورد حمایت مجدد قرار داد و خاطرنشان ساخت “یک ملتِ بزرگ نمی‌نشیند تا در روز روشن رایش را ببرند و هیچ نگوید و این ملت، انتخاباتِ درجه دوِ انتصابی را تحمل نمی‌کند.” موسوی همچنین خطاب به سرکوب کنندگان خاطرنشان کرد “در خیابان با سایه‌ها می‌جنگید، درحالیکه در میدان وجدان‌های مردم، خاکریزهایتان پی در پی در حال سقوط است. ۱۶ آذر را تحمل نمی‌کنید. ۱۷ آذر چه می‌کنید؟ ۱۸ آذر چه می‌کنید؟ اصلا همه دانشجویان را ساکت کردید؛ با واقعیت جامعه چه خواهید کرد؟”

در ۲۲ آذرماه، میرحسین موسوی، با انتقاد شدید از حمله نیروهای غیر دانشگاهی با چوب و چماق به دانشجویان در روز دانشجو اعلام کرد “ملت انتظار دارد فضای امنیتی برچیده شود.”

موسوی در بیست و سوم آذرماه، طی پیامی خطاب به جنبش دانشجوئی کشور، بر این نکته تاکید ورزید که “كشور شرایط دشواری را پشت سر می گذارد” و خاطرنشان نمود “راهی آغاز شده است كه پایانی نخواهد داشت.”

روز یکشنبه ۲۹ آذر ماه، موسوی، کروبی، خاتمی و شخصیتهای سیاسی- مذهبی حامی جنبش، درگذشت مرجع تقلید مردمی را تسلیت گفته و عزای عمومی اعلام کردند . موسوی در پیام تسلیتی خطاب به احمد منتظری، خاطرنشان کرد “امیدوارم اینک که او از میان ما رفته، دانشمندانی دیگر ضرورت های انکارناپذیر را پاسخ بگویند و اجازه ندهند که وسوسه ها و زمزمه ها، آنان را از تکالیفی که نسبت به اسلام و نسلهای امروز و فردا دارند منصرف کند.”

دی ماه؛ تاکید بر آزادی زندانیان سیاسی
در اولین روز دی ماه، میرحسین موسوی از ریاست فرهنگستان هنر و آخرین سمت رسمی اش برکنار شد. محمود احمدی نژاد که همان روز به شیراز رفته بود، شبانه و جهت شرکت در جلسه شورای عالی انقلاب فرهنگی و برکناری موسوی به تهران آمد و مجددا به شیراز بازگشت.

در یازدهم دی و در واکنش به حوادث عاشورا نیز، میرحسین موسوی در نخستین بیانیه خود پس از آن حوادث (بیانیۀ شماره ۱۷) تصریح کرد: “مردم خداجوی در آنروز بطور خودجوش به خیابان آمدند و تا مطالبات آنها برآورده نشود، بحران موجود برطرف نخواهد شد.” موسوی در بیانیه خود افزود: “کشور دچار بحران جدی است” و حاکمیت حتی اگر بوسیله سرکوب موفق شود معترضین را وادار به سکوت کند، با مشکلاتی نظیر از میان رفتن مشروعیت نظام، مشکلات اقتصادی و مسائل سیاست خارجی و قعطنامه های سازمان ملل چه خواهد کرد. ایشان “گوساله و بزغاله” و”خس و خاشاک” خواندن معترضین، تحریک مردم به جنگ با یکدیگر از تریبون های دولتی، و نقش صدا وسیما در دامن زدن به خشونتها را “فاجعه” خواند.

موسوی همچنین تاکید کرد “فرمان اعدام و قتل و زندانِ کروبی و موسوی و امثال ما، مشکلی را حل نکرده و بنده اِبایی ندارم یکی از شهدای جریان های بعد از انتخابات باشم؛ چرا که خون من رنگین تر از آنها نیست”. وی شعارهای مردم در روز عاشورا را، “ناشی از به زیر انداختن افراد بیگناه از روی پل و بلندی ها، تیراندازی و آدم زیر کردن ها و ترورها” دانست.
موسوی در بیانیۀ شماره ۱۷ خود، راه حل های توبه یا معامله و بده بستان برای حل بحران موجود را، “بیراهه” توصیف کرد و در مقابل، “پاسخگویی دولت در مقابل مردم و مجلس و قوه قضائیه؛ تدوین قانون شفاف برای انتخابات، آزادی زندانیان سیاسی، آزادی مطبوعات و رسانه ها، و به رسمیت شناختن حق مردم برای اجتماعات قانونی و تشکیل احزاب” را برای برون رفت از بحران پیشنهاد کرد.

میرحسین موسوی، دکتر علی محمدی را “استاد سبز دانشگاه تهران” خواند و شهادت وی را تسلیت گفت.

بهمن ماه؛ تداوم مبارزات مدنی و مسالمت آمیز
در نهم بهمن ماه، میرحسین موسوی به همراه مهدی کروبی، از اعدام محمدعلی زمانی و آرش رحمانی پور (دو متهم حوادث ماههای اخیر) ابراز تاسف عمیق کرده و از مردم برای شرکت در راهپیمایی ۲۲ بهمن دعوت به عمل آوردند.

در ۱۳ بهمن ماه، میرحسین موسوی در آستانه سی و یکمین سالگرد وقوع انقلاب بهمن ۱۳۵۷، در مصاحبه ای با سایت «کلمه» تصریح کرد که “انقلاب هنوز به اهداف خود نرسیده است.” وی همچنین تاکید نمود که از مبارزه مسالمت آمیز برای احقاق حقوق مردم دست برنمی دارد.

وی در ۱۹ بهمن ماه، طی دیدار با شماری از دانشجویان و جوانان خاطرنشان کرد “حرکت جنبش سبز از اول مسالمت‌آمیز بوده و باز هم قویاً باید این مسئله ادامه یابد.”

اسفندماه؛ گسترش آگاهی‌ها، استراتژی جنبش سبز
هشتم اسفندماه، میرحسین موسوی در گفتگو با کلمه اظهار داشت: “جنبش سبز بر سر مطالبات خود محکم ایستاده است و هدف حداقلی جنبش، اجرای بی کم و کاست قانون اساسی می باشد و اعتراض های خیابانی، تنها یکی از راه های رسیدن به این هدف بوده است.”

وی در پاسخ پیرامون اتفاقات ٢٢ بهمن خاطرنشان کرد “امسال با توجه به شکل گیری جنبش اجتماعی – سیاسی عظیم سبز، این راهپیمایی به شدت تحت تأثیر نحوه حضور این جنبش در راهپیمایی بود. درهیچ سالی این همه نیروی نظامی و انتظامی و امنیتی به خیابان ها آورده نمی شد. برخوردهای خشن و وحشیانه ای که مخصوصا در میدان صادقیه و بعضی نقاط دیگر دیده شد در سال های قبل نبود. در سال های قبل مردم با هر شکل و قیافه و شعاری که می خواستند در راهپیمایی شرکت می کردند ولی امسال مأموران خشن، حتی طاقت دیدن یک لباس سبز بر تن راهپیمایان جوان و یا حتی یک تسبیح سبز در دست یک روحانی را نداشتند. گمان نمی کنم اثر این برخوردها به سادگی از خاطره مردم برود.”

موسوی در ۲۴ اسفندماه، ممانعت دولت از برگزاری کنگره دوازدهم جبهه مشارکت را مورد انتقاد قرار داد و خاطرنشان ساخت: “دولت نباید مانع فعالیت احزاب شود”.
وی یک روز بعد در دیدار با اعضای شورای مرکزی، دفتر سیاسی و جوانان جبهه مشارکت گفت که “شرایط ویژه و خاصی در کشور حکمفرماست و باید مردم را به صبر و استقامت دعوت کرد.”
موسوی پیشنهاد داد سال آینده را باید “سال صبر و استقامت بدانیم و بنامیم.”

در بیست و هفتم اسفندماه، میرحسین موسوی و زهرا رهنورد، در پیام های جداگانه ای به مناسبت فرا رسیدن سال جدید، بار دیگر بر پافشاری بر خواسته های مردم و ایستادگی بر آرمان هایی که جنبش سبز برای آن ها هزینه سنگین پرداخته است، تأکید کردند.
موسوی: “سال جدید، سال استقامت بر مطالبات به حق و قانونی است و ما حق عقب کشیدن و عقب گرد در ارتباط با این مطالبات را نداریم.”

این رهبر جنبش سبز، در دیدار با خانواده محمد نوری زاد، کارگردان و روزنامه نگار زندانی، گفت: “در ماه‌های پیش رو همه افراد باید هریک در حد وسع و توانشان برای پیشبرد مطالبات مردم تلاش کنند.”

فروردین ماه؛ تاکید بر صبر و استقامت سبز
در دو هفته نخست فروردین ماه ۸۹، میرحسین موسوی و زهرا رهنورد برای تبریک عید و همچنین دلجویی از برخی زندانیان سیاسی که به تازگی از زندان به مرخصی آمده بودند، و همچنین خانواده های تعدادی از زندانیان سیاسی، به منازل آنها رفتند.

چهاردهم فروردین ماه، جمع کثیری از فعالان جنبش اصلاحات و همچنین نمایندگان فراکسیون اقلیت مجلس، با میرحسین موسوی در دفتر کار وی دیدار و گفتگو کردند. دیداری که منجر به خشم اصولگرایان مجلس و لباس شخصی ها شد و به برخی از دفاتر نمایندگان در شهرستانها حمله شد.

میر حسین موسوی در دیداری که نوزدهم فروردین ماه با برخی اعضای سازمان مجاهدین انقلاب داشت، خاطرنشان کرد “دروغ گفتن به مسئله اصلی کشور تبدیل شده و درهمه سطوح حاکمیت و تبلیغات آن جریان دارد و مردم به آن اعتراض دارند… اگر حاکمیت فکر کند که با جمع کردن تظاهرات خیابانی و سرکوبی مردم، مسائل معترضین حل شده، اشتباه می کند. موسوی تاکید کرد: ” اگر جریان حاکم قانون اساسی را اجرا نکند، مجبوریم بایستیم. “

و در بیست و یکم فروردین ماه، موسوی طی دیدار با عبدالله مومنی تاکید کرد: “امروز زندان ها خاصیت خود را از دست داده اند؛ جلوی آمدن بهار را نمی توان گرفت، بهار خودش می آید.”

حمید رسایی، نماینده حامی دولت در مجلس، ۲۸ فروردین ماه از ممنوع الخروجیِ میرحسین موسوی، مهدی کروبی و محمد خاتمی توسط دستگاه قضایی و بواسطه شکایت ۱۵۰ نماینده مجلس خبر داد.

میرحسین موسوی در دیدار که ٢۹ فروردین ماه با اعضای کمیته دانشجویی سازمان مجاهدین انقلاب داشت، تاکید کرد “در شرایط کنونی که چشم‌اندازی برای آزادی مطبوعات و رسانه‌ها نیست، حامیان جنبش سبز باید راه‌هایی را برای بسط آگاهی و گسترش رسانه‌ها پیدا کنند.”

اردیبهشت ماه؛ چاره ای جز استمرار جنبش سبز نیست// تاکید بر تمامیت ارضی کشور
میرحسین موسوی با جمعی از فعالان ملی- مذهبی دیدار کرد و تاکید نمود: “ما باید بیش از پیش، مردمی که در «منطقه خاکستری» زیست می‌کنند و شهروندانی که نه همراه جنبش سبز هستند و نه موافق و همگام صاحبان قدرت و حکومت را، نسبت به «منطقه روشن» آگاه، و به جنبش سبز دعوت و جذب کنیم. وی همچنین گفت: برای تامین منافع ملی و رسیدن به جامعه‌ای مطلوب، چاره‌ای جز استمرار مسیر جنبش سبز و تحمل سختی ها نیست.

وی در پنجم اردیبهشت، طی دیدار جمعی از ایثارگران انقلاب اسلامی و جنگ هشت ساله، سخنان مهمی در رابطه با اوضاع کشور، حاکمیت، اتهامات وارده به جنبش، فشارهای وارده بر مردم و جوانان و همچنین سوء استفاده هایی که از دین انجام پذیرفته، ایراد کرد و با اشاره به فاصله گرفتن حکومت از مردم گفت: “به نام اسلام، جلوی فعالیت احزاب را می گیرند، رسانه ها را توقیف می کنند و می خواهند تمام تشکل ها را از بین ببرند و یقیناً بعد به حساب بقیه تشکل ها و گروه ها خواهند رسید… می گویند از کشتی نظام پیاده شده اید؛ از کشتی اسلام که پیاده نشده ایم…”

در ششم اردیبهشت، مهدی کروبی و میر حسین موسوی تاکید کردند که برای برگزاری راهپیمایی ۲۲ خرداد، از وزارت کشور تقاضای صدور مجوز خواهند کرد. آنها ضمن تاکید بر اینکه “مطابق قانون اساسی، راهپیمایی مسالمت آمیز حق مردم است”، از سایر گروهها و احزاب اصلاح طلب نیز خواستند همین کار را انجام دهند و مجددا خواستار آزادی زندانیان سیاسی شدند.

میرحسین موسوی طی پیامی ویدئویی که در نهم اردیبهشت منتشر شد، در آستانه روز معلم و کارگر، ضمن تبریک این روز، به نقش اساسی آنان در روند توسعه پرداخت و خاطر نشان کرد تنها راه تحقق خواسته های برحق معلمان، کارگران و همه اقشار ملت رجوع به قانون اساسی است.

همان روز میرحسین موسوی در نظرسنجی از خوانندگانِ هفته نامۀ آمریکایی «تایم»، بالاترین امتیاز را کسب کرد و شورای سردبیری این نشریه، در فهرست شخصیت های تاثیرگذار جهان، نام موسوی را در ردیف «قهرمانان» سال ۲۰۱۰ میلادی قرار داد.

سیزدهم اردیبهشت ماه، میرحسین موسوی، در دیدار با اصلاح‌طلبان استان آذربایجان شرقی تاکید کرد: “در هیچ جای ایران تجزیه‌طلبان در سطح ملی اهمیت و جایگاهی ندارند” و خاطرنشان نمود تک ‌تک اصول مغفول و یا کنار گذاشته شده قانون اساسی باید اجرا شود و اگر مشکلی در این بین باشد به نظرخواهی عمومی گذاشته شود.

میرحسین موسوی، در بیستم اردیبهشت ماه، طی صدور بیانیه‌ای اعدام پنج تن از شهروندان ایرانی را محکوم کرد .او اجرای این اعدام‌ها را با سالگرد انتخابات ریاست‌ جمهوری مرتبط دانست.

و غلامحسین الهام، عضو شورای نگهبان و سخنگوی پیشین دولت، میرحسین موسوی، را “محارب” خواند و برای کسانی که هنوز طرفدار وی هستند، ابراز تاسف کرد.

بیست و دوم اردیبهشت، موسوی خاطرنشان کرد که جنبش سبز در مسالمت‌آمیز بودن ثابت قدم است. وی در دیدار با چند زندانی آزاد شده و خانواده‌ های زندانیان سیاسی، بار دیگر بر رعایت حقوق زندانیان سیاسی و حقوق خانواده‌های آنها تأکید کرد و گفت: ما باید بدون نگاه به ایدئولوژی و طرز فکر آدمها از حقشان دفاع کنیم. این مسئله با واکنش تندی مواجه شد، چرا که سه روز بعد دادستان تهران تهدید کرد که روزی که مصلحت باشد، آنها محاکمه خواهند شد.

و در بیست و پنجم اردیبهشت ماه، میرحسین موسوی در جمع مدرسین و طلاب حوزه های علمیه بانوان ریشه های جنبش سبز را در تفکرات مذهبی مردم دانست و گفت: “الان سئوال مردم این است که آیا روش و سیره دولتمردانی که ادعای مسلمانی و اسلام دارند با سیره فاطمه زهرا که یکی از القاب ایشان صدیقه است یعنی صداقت و دوری از کژی و دروغ کوچکترین سازگاری را داشته است. آیا پیامبری که ما می شناسیم حاضر بودند چنین زندان هایی در قلمرو حکومت اسلامی و دین داشته باشند.”

موسوی همچنین در ادامه از دلیل انتخاب رنگ سبز به عنوان نماد جنبش اعتراضی ایران گفت: “رنگ سبز را در سفری که همراه خانم رهنورد به مشهد داشتیم افرادی با نیت مذهبی این ایده را مطرح کردند که اتصال این جنبش را با سرسبزی و زیبایی و معنویتی که دین ما و اهل بیت دارند به خوبی نشان می دهد و ما هم این نکته را به فال نیک گرفتیم و به دلیل محبت مردم به این خاندان گرامی بود که این رنگ و موج سبز در مردم جا افتاد”.

خرداد؛ احترام به انسان ها// انتخابات آزاد
دوم خرداد ماه، میرحسین موسوی در دیدار با جمعی از خانواده‌های فرماندهان شهیدِ جنگ هشت ساله، با انتقاد از وضع کشور، چاره مشکلات را “بازگشت مسوولان به سوی مردم و شناسایی حق آنها برای حاکمیت بر سرنوشت خود” دانست و تاکید کرد ” آزادی و عدالت به صورت خودبه‌خودی در اختیار مردم قرار نمی‌گیرد و این دو را باید با فداکاری، ایستادگی و تدبیر به دست آورد و از آن حراست کرد.”
وی ضمن انتقاد از سیاست خارجی کشور، با تشدید تحریم های بین المللی علیه ایران مخالفت کرد و خطاب به حاکمیت گفت: شما نمی توانید مسائل داخلی و خارجی را با بستن روزنامه ها و پر کردن زندان ها مهار کنید. احترام به ملت و احترام به کرامت ذاتی انسان ها خشت اول همه اصلاحات است. این که عده ای با چوب و چماق در زندان و بیرون زندان بر سر مردم بزنند همان سیاست های قاجاری ها است.
موسوی با اشاره به احتمال اتخاذ تحریم‌های جدید علیه ایران گفت: گر چه وضعیت به وجود آمده را ناشی از سوء تدبیر و ماجراجویی در سیاست خارجی کشور می‌دانیم ولی نمی‌توانیم با این تحریم که روی زندگی مردم اثر خواهد گذاشت، موافق باشیم و علی‌رغم وضعیت دشواری که داریم، بدون کوچکترین تنازلی در مطالبات‌مان در کنار ملت هستیم.

سوم خرداد ماه، موسوی و کروبی از مردم برای مشارکت گسترده در مراسم ۲۲ خرداد دعوت بعمل آوردند. این دو نفر طی دیدار و گفتگو با هم، درباره مسایل سیاسی و امنیتی کشور در آستانه نخستین سالگرد انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری مذاکره و رایزنی کردند.
کروبی و موسوی خاطرنشان کردند لازم است رویدادهای پس از انتخابات به شکلی کاملا دقیق تدوین و مکتوب شود و افزودند که روشن شدن تحولاتی که از ٢٢ خرداد سال گذشته آغاز شد “برای پیشرفت جنبش سبز و نشان دادن مسیر حق جویی و حق طلبی ملت بسیار مهم است.”
موسوی و کروبی همچنین تصمیم گرفتند که اگر دولت اجازه برگزاری راهپیمایی به مناسبت سالگرد حوادث خردادماه سال گذشته را صادر کند، از مردم برای شرکت در راهپیمایی در سطح ملی دعوت شود و در غیر این صورت، “برای اطلاع رسانی و آگاهی بخشی، با تنوع و تکثری که شبکه های اجتماعی دارند، به صورت مسالمت آمیز جریان اطلاع رسانی صورت گیرد.”
هر دو نفر تاکید کردند که مردم در پی تامین “حقوق انسانی تصریح شده در قانون اساسی، خواهان انتخاباتی غیر گزینشی و آزاد و نیز خواهان آزادی رسانه ها و آزادی زندانیان سیاسی هستند.”

پنجم خرداد ماه، میرحسین موسوی، در دیدار با جمعی از اعضای شورای مرکزی سازمان جوانان و دانشگاهیان حزب اعتمادملی به اهمیت احزاب در این برهه زمانی تاکید کرد و همچنین نسبت به نفوذ خرافه گرایی در سطح مدیریت کلان کشور هشدار داد. وی همچنین در اعتراض به توقیف پروانه دو حزب بزرگ اصلاح طلب(مشارکت و مجاهدین انقلاب)، حق تشکیل احزاب و وجود آنها را برای جامعه حیاتی خواند.
موسوی در مذمت خرافه گرایی در کشور گفت “امروز خرافات در خدمت یک فساد سازمان یافته سیاسی و اقتصادی قرار گرفته است. حذف سازمان مدیریت و برنامه ریزی، حساسیت به کلید واژه توسعه، پشت سر انداختن برنامه های پنج ساله توسعه، همه و همه نشان از رسوخ تفکر خرافی است.”

وی تاکید کرد جنبش سبز یک جریان ادامه دار است که نه با بستن و گرفتن و تهدید و زندانی کردن و نه با کشتن متوقف نخواهد شد… این جنبش یک جنبش چهار فصل است. تجدید حیات می کند، در شکل های مختلف ظاهر می شود. اینطور نیست که برای یک مقطع کوچک باشد و یا ارتباطی به شخص خاص داشته باشد.

موسوی هشتم خردادماه، در دیداربا جمعی از زندانیان سیاسی قبل از انقلاب گفت: “ما که نمی خواستیم فقط حکومت تشکیل بدهیم و به نام اسلام چهارچوبی تعریف کنیم ولی از محتوا خالی باشد و از آرمان ها و آرزوهایی که برآمده از مکتب و اعتقادات ما بود هیچ نشانی نداشته باشد.اگر قرار باشد که نظام باقی بماند ولی با پر کردن زندان ها یا با زدن و گرفتن دانشجویان و کارگران مسلمان،هنرمندان و سینماگران و روزنامه نگارن آیا می توان از چنین نظامی در جهان دفاع کرد؟ “

دهم خردادماه، میر حسین موسوی و مهدی کروبی طی دیداری و با امضای نامه ای مشترک و ارسال آن به استانداری تهران؛ خواستار صدور مجوز برای برگزاری راهپیمایی سالگرد انتخابات ۲۲خرداد ۸۸ شدند.

همان روز موسوی در دیدار با جوانان اصلاح طلب اظهار داشت: حقیقت این است که امروز ادعای اسلامی بودن و مسلمانی با ظلم فراوان آمیخته شده است. وی از گروه های مذهبی خواست تا به یک نکته مهم بپردازند و آن اینکه چرا آن نقش راهگشای دین در اول انقلاب امروز در حل امور کمرنگ شده است؟

نخست وزیر زمان جنگ، در یازدهم خرداد ماه، و در آستانه سالگرد درگذشت بنیانگذار جمهوری اسلامی، به تشریح ویژگیهای شخصیتی رهبر انقلاب اسلامی پرداخت و خاطر نشان کرد معرفی درست امام و معرفی منصفانه انقلاب اثرات افشاگرانه و ویران کننده بر سیاست های سرکوب و خرافه گرایانه امروز دارد .

موسوی همان روز و به دنبال جنایت نظامیان اسراییل در حمله به کشتی های امدادی حامل مواد غذایی به غزه میرحسین موسوی در پیامی این اقدام را بشدت محکوم کرد و اظهار داشت: اینجانب همراه با جنبش حق جوی سبز در سراسر جهان همصدا با همه آزادی خواهان، این جنایت بین المللی را محکوم می کنم.

پانزدهم خرداد و یک روز بعد از هتاکی لباس شخصی ها به سید حسن خمینی در آرامگاه رهبر فقید جمهوری اسلامی، میرحسین موسوی با صدور بیانیه‌ای، این عمل را محکوم کرد و اقدامی سازمان‌دهی شده دانست. وی با اشاره به سخنان آقای خامنه ای در حرم رهبر فقید جمهوری اسلامی، از اینکه وی خود را “در حد امامان معصوم بالا برده”، ابراز ناخرسندی کرد.

میرحسین موسوی و مهدی کروبی، روز دوشنبه ١۷ خرداد ماه، با یکدیگر دیدار و گفتگو کردند، در این دیدار که به میزبانی کروبی و به منظور بررسی حوادث روز ١۴ خرداد و هتک حرمت های صورت گرفته به سید حسن خمینی، نوۀ رهبر فقید جمهوری اسلامی انجام شد، حوادث رخ داده در آرامگاه رهبر فقید انقلاب محکوم شد.

و در تاریخ بیستم خرداد ماه ۸۹، مهدی کروبی و میرحسین موسوی، دو روز مانده به راهپیمایی ۲۲ خرداد، با صدور بیانیه ای عنوان کردند: برای حفظ جان و مال مردم راهپیمایی برگزار نخواهد شد.
آنها تاکید کردند: با عنایت به گزارش نمایندگان احزاب اصلاح طلب و نیز جهت حفظ جان و مال مردم اعلام می داریم راهپیمایی پیش بینی شده برگزار نخواهد شد. بدیهی است با سابقه سیاه یک سال گذشته در سرکوب معترضانی که تنها جرمشان طلب نمودن رأی خود به شیوه ی مسالمت آمیز بود و همچنین اخبار رسیده از سازماندهی مجدد افراطیون و سرکوبگران در جهت یورش به مردم بی دفاع و مظلوم، از مردم و معترضان می خواهیم خواسته و مطالبات به حق خود را از مجاری کم هزینه تر و موثرتری دنبال کنند.